Arıza.

Ayak seslerini dinliyordum,boşlukta yankılanan gürültü ayak seslerini, duymak nedensizce sırıtmamı sağladı.
İki kişi birden geldiklerini arkada olanın daha şişman olduğunu anlamam saniyelerimi almamıştı.Ayak sesleri toklaşırken duvarların yutamadığı gürültünün yönü kapalı ve karanlık olan hücreye dolaylı yoldan bana çevrilmişti.
Sabırsızlanmamak elde değildi yine başlıyorduk...
***
"Boğuluyorum" dedi;"İçimi kemiriyor acı,kalbim çürüyordu"
"Deli taklidi yapmasam dayanamazdım."Koyu kahve hareleri bulutlandı.
Sözcükleri boğazına tıkanmıştı.
Gülümsedim...
"Ben de bir manyağım,üstelik taklitte yapmıyorum"dedim.
Süzülen gözyaşlarına inat kahkaha attı.
Biliyordum ki hayat bir deli ve bir manyağım bir araya getirmişse sürprizler olağandı..
Iyi şeyler olmayacaktı ve biz figüran değil asıl olanlardık!!!
**