Buluta Yakın

"Senin gibi bir manyağa uymamam lazımdı. Yarın geri gidiyorsun oraya!"
"Hayır, gitmiyorum. Sen hiç elektrik şoku yedin mi? Üzerinde günde bin kez testler yapıldı mı? Senden daha salak insanlar sana acıyarak baktı mı? Sen o iğnelerin acısını, o ilaçların uyuşturduğu vücudunun ağırlığını hissettin mi? Hayır. Ben bunların hepsini yaşadım. Bu yüzden istersen beni bir yol kenarına bırak, istersen evinden at. Ben bir daha asla oraya gitmem."

Özel bir hastanenin psikiyatri bölümünde kalan bir kızın ve şehir dışında bir evde tek başına hayatta kalmaya çalışan bir erkeğin taşlı yolu bu yol.

"Bana dengesiz deme! Sadece mutlu olmaya çalışıyormuş gibi davranıyorum."
"Niye öyle davranıyorsun ki? Gerçekten mutlu ol."

Gerçekten onun gibi bir kızı yanına alması doğru muydu?

"Seni neden evime getirdiğimi bilmiyorum. Hayattaki en büyük pişmanlığım değilde en doğru kararım bu olur umarım."