A BEAUTIFUL DISASTER
- Reads 103
- Votes 15
- Parts 5
Ongoing
Last published Tue, May 2, 2017
Read At Your Own Risk....
Napakasarap magkaroon ng kapatid...
Andyan sila upang ikaw ay damayan
Andyan sila upang ika'y tulungan
Andyan silang nagpapakalaks ng loob mo
At siyempre.....
Andyan sila upang mambwiset sa buhay mo
Hanggang saan ang samahan ng magkakapatid
Lalo na't ang kanilang pinasukang paaralan ang nagpapabalik at pinaparamdam ang kanilang nakaraang gusto nang mawaksi sa isip ng isa sa kanila
Well this is my first time to write a story in wattpad!
SO PLEASE NAMAN ! BASAHIN NIYO HAHAHAHAH
SANA MANOTICE NIYO TONG STORY KO !
SO KUNG SAKALI! PASENSYA NA SA MGA TYPO KO AT SIYEMPRE MGA WRONG GRAMMAR KO PINOY AKO EH HAHA TAPOS PARTIDA GRADE 9 PALANG AKO KAYA SAKYAN NIYO NALNG HAHAHAH GEH ! ENJOY MY STORY
All Rights Reserved
#3
tear
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
I'M BACK!!- Jadine fanfic. {EDITING}
ANO NGA BA ANG LAGING ENDING NG ISANG STORY NG PAGREREVENGE? KUNYARE PAGREREVENGE SA TAONG SINAKTAN KA, LAGI NAMANG ANG ENDING NUN AY MAFAFALL NANAMAN SI GIRL KAY BOY OR SI BOY KAY GIRL AT HINDI NA MATUTULOY ANG PAGREREVENGE AT DUN LALABAS ANG "AND THEY LIVE HAPPILY EVER AFTER" AND " THE END" O KAYA BAGO MAG "THE END" ANG SASAKTAN NIYA NALANG AY YUNG IBA PANG NANAKIT SAKANYA OR NANGBULLY OR WHATSOEVER. MAGAWA KAYA NI NADINE NA SAKTAN ANG TAONG NANAKIT SAKANYA? MAGAWA KAYA NIYANG PAFALLIN SAKANYA ANG TAONG NANAKIT SAKANYA AT PAG SOBRANG FALL NA TO, IIWANAN NIYA TO? OR...... BUMALIKTAD ANG PLANO NIYA AT KATULAD NG SA IBANG STORYA PATI RIN SIYA MAFALL?(AGAIN!!) HHHMMMMM...... ONE MISTAKE CAN CHANGE EVERYTHING "I'M BACK!!" ---------------------------------- HI GUYS! FIRST STORY HERE! HAHAHA :D I'LL TRY TO MAKE SOME TWIST. I DON'T KNOW! BASTA KUNG ANO NALANG PUMASOK SA UTAK KO, SIGE LANG! SULAT LANG! HAHAHAHAH XDComplete
YOU WILL ALWAYS BE MY FOREVER
Follow my account!🤗On going ang story.Sorry kung hindi masiyadong nakakapag publishComplete
Cruising in the Stars (Cielo Gracia Chronicles #1)
Some people are just meant to be despised. Someone has to play that part. At nakakalungkot mang tanggapin, baka isa ako sa mga iyon. Matagal ko nang inihanda ang sarili na tanggapin iyon. Sa mundong ito, ang pagmamahal at pagtanggap ay para lamang sa iilang maswerte. Hindi para sa mga katulad ko. Di ko na kailangan pang pangarapin ang pag-ibig at pagyakap dahil bata pa lamang ako ay alam ko nang hindi 'yon para sakin. It was already dictated from the very beginning. It was written in my palms, and inscribed in my fate. It is like a curse people throw at me. Like a prayer they utter to the heavens and they write on the stars. That's just how the current goes, that's how the river flows. Who am I to dare go against it?Complete
Father Unknown (Completed)
Wala lang to kung in love ka wag mo basahin bitter kasi ang story na to BITTER kasi ang otor...yun lang!!! Charooot.... Ang totoo niyan this is the first ever story na natapos ko if I remembered it right Hindi ko na kasi maalala Kung mas nauna ba itong matapos kaysa sa Perfect Place ...but the thing is I'm sure na ito talaga nauna Kung nasimulan hahaha... I have a lot of stories anyway, I started writing since first year highschool yata Yun nga Lang sa kawalan nang inspirasyon Hindi ko matapos tapos ....Wala din kasi akong lovelife Alam niyo na mabait akong Bata hehe..nawala nalang lahat ng nasimulan ko dati may pagka ulanin pa Naman ako Kaya di ko na maalala Kung saan ko naitago😂😂 Ever since I was small pangarap ko talagang maging PHR writer bongga diba!? Kaso nabusy sa school ..naadik sa ebook hanggang sa nauso Ang Wattpad marami akong unpublished work..na siempre Wala ding ending...Wala nga kasi akong lovelife hahaha noong nagkaroon Naman after college siempre priority ko na Ang work so I remained as a silent reader. But now that I have recently resigned from work yeyyyyy makakapag publish na ako finally hahaha pero Wala akong follower siempre Wala ding reader ... I'll just read my own story whatever😂😂😁😁Complete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
Bittersweet Hearts
Dear diary, It's 2009. Wordpress is in [Wattpad is not yet out]. Uso sa munting school namin ang magsulat. Sis lahat naging instant authors. Bilang takot akong maiwanan sa trend, why not join the fun, di ba? Pwede kong gawin online diary itong blog while jotting my memories down. Maybe this can also distract me from my problems... Which reminds me, ano pa nga ba ang isusulat ko dito? Syempre, my life which has been a total disaster lately. Eto yung sneak peak: 1. Major family & love life issues last summer 2. Moved to a new country/home 3. Moving to a new school in the middle of high school 4. Going *baliw* soon... Charing. Call me a drama queen pero swear, nakakabaliw. Kalurky talaga. Abangan niyo nalang yung full ganaps and join me in my misery. Btw, don't worry, may mga kilig parts din siguro. I think? Secret nalang muna kung siney itech na nagpapatibok ng puso ng lola niyo. Shet, grabe yung kilig ko. Pero secret muna mga sez. For now, ito muna masasabi ko. I'll update soon! xoxo, Andy [Author's note: Tara, sabay sabay tayong marindi, kilabutin at balikan ang nakaraan!! :) actually I'm bringing back this story I wrote wayback in high school for nostalgia's sake. Gusto ko din ipreserve yung original, kaya ireretain ko yung most parts, pati language (taglish). Pero grabe yung kilabot ko sa ibang parts, bakit ang corny natin nung high school... Patawad po in advance! Most importantly, enjoy, mga beh! x ]Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Slow Dancing in the Dark (Pontevedra Series #1)
Ayon kay Lao Tzu, a Chinese philosopher, be content with what you have; rejoice in the way things are. When you realize there is nothing lacking, the whole world belongs to you-na siyang isinasabuhay ko. I only have my mother and my two friends, Charlynn and Reisha. My mother works for Charlynn's family. We are not really poor and definitely we're also not rich but we're living comfortably. Nevertheless, I am contented with my life. But, after meeting the man that I like, I started to dream for more. I started to ask for more just to equal his riches even though I know for sure that it was impossible. Life is meaningful. Full of life lessons, full of challenges, and battles that you need to surpass. Pero no'ng nawala sa akin si Mama, iyon ang hindi ko kinaya. Sinisi ko sa lahat ang pagkawala niya. Nagtanim ako ng galit sa pamilya na tinuturing kong pangalawa kong pamilya. And he was there, just accepting my wrath. But, what if everything that I believed was all a lie? Paano kung lahat ng sinisi ko, maling tao? Would I be able to get to his life again? Or our memory will remain just like how we first met? Dark.Complete
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.
More detailsContent Guidelines