Story cover for Son by gokyuzumavii2
Son
  • WpView
    Reads 2,034
  • WpVote
    Votes 178
  • WpPart
    Parts 35
  • WpView
    Reads 2,034
  • WpVote
    Votes 178
  • WpPart
    Parts 35
Ongoing, First published Sep 03, 2016
Ben , masallardaki mutlu sonlara inandırılmış bir çocuğun iç sesiyim .

Sonu gelmeyen denizin içindeki balığın utandırılmış  hafızasıyım .

Pamuk Prenses'in ısırıp öldügü kırmızı elmayım. 

Karanlıktan korkan bir çocuğun nabzıyım. 
 
Ses kesildi , balık öldü , elma yok oldu, nabız durdu. 

Herkesin sonu geldi . 

Kafamı kaldırdım, kutup yıldızı yerinde yoktu...

Her zaman size ait olan hayatınız elinizden uçup gittiğinde , artık kuralları siz koymadığınızı fark ettiğinizde mücadele vaktidir.

Son ; yakın demektir.
All Rights Reserved
Sign up to add Son to your library and receive updates
or
#690sır
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
MOR SÜTYEN  (Yarı Texting) cover
Gecenin Ucunda |  Texting cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Sirayet|Texting cover
Göz Göze "40" Saniye | Texting cover
ALİN | Gerçek Aile cover
Futbolcunun aşkı | TEXTİNG | cover
YENGE | YARITEXTİNG cover
Mafyaymısmıs cover
KORKUT / bxb cover

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

17 parts Ongoing

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.