YAKIN VE UZAK

Soyunma odasında saklanıyordu.
Uzunca bir süre dışarıdaki seslerin kesilmesini bekledi.Beklediği an geldiğindeyse,usulca çıktı saklandığı yerden. Gizlenerek kapalı yüzme havuzuna doğru yöneldi parmaklarının ucunda yürüyordu. Kimse onu görmemeliydi. Bir kişiye bile yakalanırsa bütün plan mahvolabilirdi. Havuzun diğer ucunda, ''Herkes çıktı mı ? '' diye seslenen dalış hocasını gördü. En yakın paravanın arkasına saklandı aceleyle.
Ona yıllardır dalış eğitimi veren hocası kuşkulu gözlerle baktı etrafa. Sanki bir ses duymuştu. ''Cerem?'' diye seslendi havuzun öte yanına doğru. Cerem,nefesini tutarak saklandıgı yerden sessizce hocasını izledi.Yakalanma korkusu,kalbinin gümbür gümbür atmasına neden oluyordu.
Bir süre etrafına bakınan hoca,içeride kimsenin kalmadıgına kanaat getirince,havuzun büyük kapısını kilitleyip çıktı. Rahat bir nefes almıştı Cerem. Paravanın arkasından çıkarak,tedirgin adımlarla havuza doğru yürüdü. Çocuklugundan beri bildiği bu büyük olimpik havuzun yüksek duvarlarına baktı. On Beş metre kadar yukarda geniş pencereler vardı.Pencerelere bakınca havanın kararmak üzere oldugunu gördü.Acaba biraz daha oyalanıp,karanlıgın çökmesini mi beklemeliydi ?