AYRILIĞIN YAĞMURU

AYRILIĞIN YAĞMURU

kalbiminagrilari

Reads 436
Votes 58
Parts 3

Ongoing

Last published Sat, Dec 3, 2016

aşk dostluk gerilim gizemli macera

Bizim Uzayla geçmişimiz, hiç geçmedi. Adı geçmiş ama geçmemiş. Geçmiş gibi ama geçmediğine yemin ettirir insana. Öyle derin, öyle acı, öyle sert bir geçMİŞ.. Birbirimizi tanımadan beş dakika önce bana "geçmiş" i anlatabilirlerdi. Ben onu beş dakika içinde tanıdım, ve onlara "geçmiş"in "geçmemiş"liğini anlattım.. Bizde tam bu yerden başladık. Geçmişimizin birleştiği yerden...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines