Lunam in Via

Εκεί ήταν λοιπόν για άλλη μια φορά...Καθισμένη στην άμμο.Κοιτούσε τη θάλασσα με τόση προσήλωση.
Και αυτός; Αυτός στέκονταν λίγο πιο πίσω, όπως πάντα, να την παρατηρεί, καθώς ο αγέρας χάιδευε τα πυρόξανθα μαλλιά της και φυσούσε το μαύρο φόρεμα της.
Ήθελε να μπλέξει τα δάχτυλα του στα δικά της,να της πει όλα όσα νιώθει εκείνη τη στιγμή
Μόνο αν γυρνούσε...θα τα έβλεπε όλα στα μάτια του που έβραζαν από ποθο και ανάγκη.
Ξάφνου, κάτι τον κράτησε πίσω
Ήταν ο φόβος
κάτι μέσα του την φοβόταν
Και εκείνο το βράδυ ο φόβος νίκησε την αγάπη του για την Lunae.