Conocí el verde ese verde de tus ojos.

Conocí el verde ese verde de tus ojos.

  • WpView
    Odsłon 98
  • WpVote
    Głosy 24
  • WpPart
    Części 12
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja wt., maj 30, 2017
WpInfo
Fanfikcja
1Direction
"Todas las noches, todos los días, todos los meses el viene. Siempre compartíamos momentos, todo era divertido si estaba junto a el, pero el tiempo a pasado el no a llegado, el nunca llego, el se fue, me dejo roto, triste, mal tantos momentos que tuvimos juntos, recuerdo que mi favorito, fue la vez que nos conocimos. Iba camino a la cafetería por una agua, cuando sin querer el choco conmigo y yo me enoje tanto, que me acuerdo exactamente que le dije." -¿QUE NO VES POR DONDE CAMINAS? -lo-lamento no fue mi intención -sabes que, quitate porque ya me dañaste el dia. Me senti mal, le pedí perdón millones y millones de veces, hasta que me perdono, nos conocimos mas, salimos mas, todo iba de maravilla, no entiendo porque se fue, porque me dejo, se fue, solo se fue sin ninguna explicación y me dejo roto, me dejo solo, y sobre todo se llevo lo que nadie mas a hecho, mi corazón."
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#510
harry
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • DOPAMINA © [En Proceso ♻️]
  • Fast
  • Through the dark - Segunda parte de 'All their little things'
  • Pasos hacia ti. [Larry Stylinson]
  • Margaritas en tus ojos •{Larry}•
  • Cuando mires las estrellas ~ [Larry Stylinson]
  • ¿En Serio una Paloma? (Louis Tomlinson y Tú)
  • Don't forget Me (Larry Stylinson) One Shot
  • Don't let it break your heart. •LS• |T.3| (En Edición)
  • UN LATIDO A LA VEZ || L&H

"La dependencia hacia una persona nunca me ha parecido algo razonable. Algo que deba ser agregado a nuestra vida porque cuando ya esa persona no está o simplemente se va, el dolor es muy inmenso en tu interior. No quería tener esa dependencia hacia ti, no quería tener que necesitarte cuando me sintiera una basura, pero pasó y ahora que no estás y te fuiste sin avisar... No sé si deba odiarte o amarte hasta lo que me queda de vida, si deba recordar como tu presencia me daba paz y a la vez, una tempestad en mi interior inseguro. Porque te odio por irte, pero te amo como estúpida. Te extraño y siempre lo haré. Porque siempre como una causa natural, cuando estabas conmigo me dabas tranquilidad y una sensación de felicidad que mis padres jamás me dieron. Porque fuiste, eres y serás mi mayor refugio, cariño. Siempre serás mi Dopamina. Con amor: Lola" Todos los derechos de esta historia están reservados © No se aceptarán copias de la misma 🚫 Haz tus historias con tus propias ideas, no sigamos copiando ideas de los demás. Besitos 😘 Historia en proceso♻️

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści