Levh-i Kalem

"Sen kaderi yazan o kutsal kalem,ben de yazdığın o kuru yapraklı defterim sanırdım. Lakin bu doğru değildi. Seni bana ''O'' yazdı,benden ''O'' aldı.Çok geç oldu ama artık bunu anladım. Sanki bir rüzgar geldi de,alıp götürdü seni uzak diyarlara. Geldiğin gibi gittin meleğim. Ama bir şey farklıydı. İkisi de rüzgardı belki ama,gelişin tatlı bir meltem,gidişinse içimi donduran bir poyrazdı. Şimdiyse her gün penceremden bakıp seni bekliyorum. Olur da yine bir rüzgara takılır, gelirsin diye..."