FORS
  • WpView
    Reads 40
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Oct 1, 2017
"Gidiyorsun yani" gözlerimi yere sabitleyerek sorabilmiştim anca. Şayet gözlerinin içine bakarak sorsam 'gitme' derdim. Ama sözüm vardı. Bu aşk hala bende kalacaktı. " Evet "dedi. "Gidiyorum" Nefesimi dışarıya vererek çevreye bakındım. Bir çok insan, bir çok veda takıldı gözlerime. Bizim ki bir vedamıydı ki. Elbet bir gün dönecekti. Belki bir ay belki bir yıl. Ne kadar sürerse sürsün bir gün kavuşacağımızı bilerek yolluyordum onu. Bir gün tekrar sarılacağımızı bilerekten. Kollarını sımsıkı vücuduma sardığında kısa bir süre belirsizlikten kenarlarda kalan ellerimle belini sardım. Bir günlüğüne gitmiş olsa bile özleyecektim biliyordum. Peki ya bir yıl ? Dayanabilir miydim ? Kulağımda nefesini hissetmemle bir titreme geldi vücuduma. Bir şeyler fısıldadı. Kalbini koru kadın yakında onu çalmaya geleceğim."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines