KARANLIK

O hala bir çocuk ailesi düşmanları tarafından öldürülmüş bir çocuk hemde.
Bir sürü düşmanı vardı ama o hepsini acımadan gözlerini kapatıp öldürdü.

Onun koruması vardı,ama bazen ise deniz koruma olurdu.

karanlıktı,korkmuştu.
Ama o böyle olsun istememişti,iyi bir kızdı hem de bir melek kadar...
İyi olması bir şey değiştirmedi ama hayat ailesini elinden aldı,yada düşmanları almıştı ve seçim yapmayıp hayatını ve düşmanlarına bir son vermişti.
Ama belki de yavaş yavaş normale dönen hayatını daha fazla severdi...

Deniz bazılarının psikopat kızı bazılarını kardeşten ötesi bazılarının baş belası ve bazılarının hatunu...

Ama onun için ışık olunca ve sevdikleriyle beraber olunca hep umutlu ve mutluydu yanacağını bile bile...sadece artık eskisi gibi masum değildi o kadar...

"Seninle mutlu olmaya ya da mutsuz olmaya gerek yoktu. Ne olursa olsun, senin yanında olmak benim için en muazzam şeydi. Bu kadarı yeterdi."