•SAYAÇ•

Gün gelecek ne adın ne sakın kalacak ortada. Gözlerini kapatıp, kendi düşlerine uçtuğunda, onların bile karanlığa büründüğünü göreceksin. Günden güne eriyip biteceksin. Ölümü kendi ağzın ile sayacaksın. Bu acılar bitsin diye dua edeceksin. Ancak o günlere daha çok var. Sindire sindire değil, birden yaşayacaksın o acıyı. Gözlerini kapatacaksın. Bir daha açmak istemeyeceksin. Geçeceksin aynanın karşısına. İsyan edecek "Ben bu olamam!" diyip daha da çok ağlayacaksın. Gökyüzü bile küskün. Kapamış kara bulutları, güneşin önünü. Sana evrende bir mesaj veriyor sanki?

'Sen karanlığa mahkumsun!'

•SAYAÇ•