Karanlık

Belki yolda yürürken,yada kantinde otururken,yatakta uzanıyorken,yada bir yere dalıp giderken,bir sela duyunca düsünüyorum ne olacak bu dünyanın sonu diye,ben ne olacam diye cok düsünme degil bu düsünceler var aklımda sürekli agır gelen,kurtulamıyorum. Düsünceler degil de insanlar yoruyor beni onu napacaz hep bir sokak cıkmazına bırakıyorlar dönmem geriye ama önümde kocaman duvar delip gecemiyorum vuruyorum olmuyor yıkılmıyor. Yalnız ne yapabileceksin ki ama istemiyorum da kimseyi tek napabiliyorum biliyomusun köseye oturup aglıyorum sadece gecer diye yada ben orda gözlerimi kapatırım sonsuzluga diye... Bekliyorum. Sadece bekliyorum..