KALBİMDEKİ FISILTI

İhanet. Size tanımını yapayım. En yakın arkadaşım zannettiğim aşüftenin birisi yüzünden hayatım mahvoldu. Sevdiğim daha doğrusu platonik sevdiğim çocuk onu sevdiğimi benden diğil yakın zannettiğim arkadaşımdan duymuş üstüne üstlük verdiği tepki yüzünden bütün okula rezil olmuştum. Rezil olmak değilde en çok kalbimi kırıp parçalamaktan beter eden o kendini beğenmiş yarım gülüşünü atıp birde üstten üstten bakan aşağılayıcı bakışlarıydı. Herşey kötü olmak zorundamıydı. Hiçmi hayatımda kimse beni sevmiycekti. Ya herkes yaptıklarımı yaşadıklarımı hissettiklerimi sürekli yargılayıp kendilerinin istedikleri doğrultusunda yaşamak zorundamıyımki ben. Ben ailemin arkadaşlarımın etrafımdaki yakın veya uzak insanların değerleri doğrultusunda yaşamak zorunda diğilim ben ne istersem onu yaşıyacağım. Ne olursa olsun. Kimse içinde değişmeyeceğim. Utanmıyacağım. Ne kadar duygularımla alay etmiş küçümsemiş olsada ondan vazgeçmiycem. Sevmeye kalbimde onu yaşatmaya onu oraya ait kılmak için elimden geleni yapacağım. Çünkü sevmek ,aşık olmak bambaşka mucizevi birşey. Niye bilmiyorum ama benimle olsun veya olmasın onu sevmek benim için bir mucize. Ve ben tek son nefesimde dahi onu saklıyacağım yüreğimde...