Martwa Poezja

LECTURES 1,208
Votes 208
Chapitres 8

En cours d'écriture

Dernière publication dim., avr. 2, 2017

Pewna dziewczyna nie umiała mówić o swoich uczuciach, więc je opisywała. Tworzyła wiersze, opowiadania i rysowała. Kiedyś jej twórczości dobiegł koniec, nie dlatego że wena ją opuściła. Ona po prostu życie zakończyła. Możecie przeczytać jej twórczość w postaci wierszy lecz i tak nie dowiecie się co czuła. Tą tajemnicę znała tylko ona, którą do grobu zabrała. *** Poetą się nazwać nie mogę Bo poeta prawdziwe uczucia ukazuje Ja nie potrafię Więc daje wam fałsz Którego tak bardzo pragniecie Gdy czytam wasze wiersze To widzę w nich szczerość Coś czego ja wam dać nie potrafię Dlatego to wy jesteście poetami A nie ja.. *** Jestem jak ptak Który pragnie nauczyć się latać Ale czy będzie mu to dane? Jestem jak kwiat Który powoli rozkwita Ale czy szybciej nie będzie zerwany? Jestem jak mały kotek Który chcę dorosnąć Ale czy pies szybciej go nie zagryzie? Dlatego boję się czuć Bo czy będzie dane mi poczuć tak prawdziwie jak ptak chcący pierwszy raz odlecieć? Czy uczucia nie zostaną zerwane bezlitośnie ja kwiat próbujący rozkwitnąc? Czy ktoś ich nie zagryzie jak psy małego kotka który pragnie dorosnąć?

#34

nowość

Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.