YA ÖLMEDİYSEM?

Silahını korkudan titreyen fakat ne kadar belli etmese de birazdan bayılacağını anlayan kıza tuttu.Merhamete gelip de silahı indirmek yoktu.Bitmişti her şey.Başlamadan bitmişti Elis için.
Tetiğe hiç acımadan bastı.Ve tam isabet.Kız kalbine çok yakın yerden vurulmuştu.Birazdan kan kaybından ölecekti ve kimse ona yardım etmeyecekti.Babasının intikamı böyle alınırdı.Kızın suçu yoktu ama bu adam için daha eğlenceliydi.Yere düşüşünü izleyip,hiç umursamadan oradan ayrıldı.Bilmiyordu ki kızın en yakın arkadaşı tıp okuyordu ve bu konuda az çok bilgisi vardı.Ve evet..şu anda yerde yatan Elis'i görüp çıldırmıştı.Kim, neden böyle bir şey yapardı ki?Hayal dünyasından sıyrılıp yerde yatan kızı kurtarmaya koştu.

***************************************************
•• KISA KESİT••
"Beni bıraktın... yine" Elis sesini yutarak konuştu.
" Ben çok üzgünüm, Elis. Ben farkedemedim." Adam gerçekten üzgündü. Konuşucak yüz bulamadı. Sadece baktı gözlerinin en içine.
Gahriihtiyari gülümsedi. "Farkedememiş"