Madhouse /Jungri

Elimi tutan Jungkook'a baktım. Avuçlarında ki sıcaklık içimi ısıtmıştı. Kafasını bana çevirdi.

"Yeri...sen de beni bırakıp gitme lütfen. Lütfen... "

Gözlerindeki acı onunla tımarhenede tanıştığım ilk günden beri vardı. Acısı azalmıyor ama eskisi gibi hissettirmiyordu.

"Seni.asla bırakmayacağım Kookie'm"

Bu gerçekti değilmi? Onu da kaybetmiycektim?

Kollarımı boynuna doladım.

"Seni seviyorum dondurmalı pastam..."

Hafiften tebessüm ederek cevap verdim.

"Bende seni seviyorum kurabiyem"

Uzun bir zaman olmuştu... kimseyi sevmeyeli...

Bir ailenin ve bir aşkın sıcaklığını hissetmeyeli çok olmuştu...

16.10.2016