Seriously

To był normalny dzień. Słońce schowało się za ciemnymi chmurami deszczowymi. Siedziałam na ławce w parku. Usłyszałam śmiech i strzały. Gotham było dziwnym miastem, więc ten dźwięk mnie nie zdziwił. Tylko ten śmiech. Psychopatyczny, przesiąknięty złem do szpiku kości, wysoki śmiech... Wrył mi się w pamięć już dawno. Znałam ten śmiech. Poprawiłam pasek przy którym miałam wspaniały, ostry, jak brzytwa, scyzoryk. W drugiej pochwie miałam COLT'a 1911 z pełnym magazynkiem. Na kolanach leżał detonator skonstruowany przez morderczego clown'a. "Jeszcze tylko parę minut..." mówiłam w myślach odliczając czas do wybuchu. Jednak nastąpiła zmiana planu. Zauważyłam, jak mój mężczyzna biegł w moją stronę krzycząc z przerażającym śmiechem:
- Teraz Sally, teraz!- przycisnęłam przycisk. A po banku zostały tylko ruiny.

Miłego czytania :)