Psikopat

Yalnızlık her zaman yalnız olmak değildir. İnsan, yanında onu çok seven kişiler olsa bile yalnız hissedebilir hayatta ve kaçabilir tüm gerçeklerden umutsuzca...ta ki umudunu bulup yeni umutlara bağlanarak gidermek ister yalnızlığını.Ama her defasında yüz üstü bırakır bizi umutlarımız bile.sevmek ister insan....Bağlanır birisine körü körüne ve ansızın o da çekip gider arsızın birine. Ve yine yalnızsındır.Arkadaşların gelir gider yanına ama bir türlü dostun olamamışlardır ,yalnızsındır.En sonunda canından bir parça haline gelen mesleğine bağlanırsın sımsıkı.Mesleğinde her işini dört dörtlük yaparsın,başarılısındır Ve unutamamaktasındır hiçbir şeyi ; zamanı, dost sandığın arkadaşlarını,eski karını ve daha bir çok şeyi.... TA Kii O GÜN GELENE KADAR!!!!