...

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

Kendinizi bulmak isteyeceğiniz her satırda, Kelimelere sığındığınızda Geçsin dediğiniz her an. Zaman fark etmez geçenlerde buluşalım. Ne kadar geçtiğinin bir önemi yok.

yazmasaydık ölürdük, yazdığımızdan mı kördük? buğusu geçmemiş şehirlerin, birbirine yanaşıp yandığını gördük.

Bu benim ikinci kitabım; Bunun içinde kendi duygularımı ve en önemlisi kendi yazdıklarımı yazıyorum. -Yapay zeka kullanılmamıştır el emeği ile kapak hazırlanmıştır sadece *yazıda* kullanılmıştır(Canva)

Kim istemez ki gözyaşlarının şiirle silinmesini? O zaman gel buraya, giydirelim her bir kelimeyi... Burası tükenmişlerin yeri. Şiirlerimi ve kitabımdan sözler de sunacağım. Dize aralarında istediğiniz kadar dertleşebilirsiniz, içimizi döke döke baştan yaratacağımız kaderimize hosgeldin...

kendi yazdığım şiirleri topladığım kitap

Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

Ben Desmina, Varlığı bile fark edilmeyen, sesi kalabalıkta kaybolan bir ruhum ben. Ve biliyorum ki, böyle hisseden tek ben değilim - sen de öylesin. Zamana sığmayan, devrine yabancı bir kalpte beklemekten yorulanlardanız senle ben. Yanlış zamanda geldik bu dünyaya; Yanlış devirde, yanlış insanların ortasında doğduk. Aradığımızı hiç bulamadık, Hak ettiğimiz değeri göremedik. Sevgiye aç kaldık; dokunulmamış bir kalbin, unutulmuş bir köşesindeyiz sanki. Ama işte, bu yüzden yazıyoruz. Kelimelere sığınıyoruz. Çünkü bazen bir dize, bir omuz gibi olur; bazen bir kelime, bir sarılmadan daha çok iyileştirir. Ben Desmina, yazdıkça var olan, sustukça kaybolan bir kadınım. Bu kitap - benim gibi hisseden herkesin sesi. Yalnızların, yanlış zamanda sevenlerin, anlaşılmadan yaşayanların kalbinde yankılanacak bir fısıltı bu. Belki de bu yüzden yazıyorum: Kendimi anlatmak için değil, birinin "ben de böyle hissediyorum" diyebilmesi için.