KALBİM YANGIN YERİ

Karanlık kap karanlık,boğazı acıtacak derecede bir duman heryer karanlık herkes bağırıyor. Bende dahil ama ne kadar bağırsamda olmuyor kimse duymuyor beni. Evim sanki benim değil mezarlık gibi görünüyor gözüme. Bu mahalle benim değil gibi. Kimse yok aslında var ama yok gibi sadece ben varım, yanımda birileri var ama onlarında sadece isimlerini biliyorum. Bu bana yetmiyor kalbim de annem, babam ,doğmamış kardeşim gibi yanıyor. Birden herkes susuyor ve bende. Bu suskunluk aslında benim kaderimin başlangıcı. Hayatımın, yetim hanede geçireceğimin haberçisi,yaşıyamadığım duygularımın ve daha kokusunu dahi alamayaçağım mutluluğun habercisi.
Evet ben Pelin SAĞLAM, bana verilecek hesapların ve insan denen varlıklarından ailemin intikamını almaya geliyorum...