BALONCUKLAR (TAMAMLANDI)
- Reads 13,159
- Votes 970
- Parts 35
Fuat bey dedemle muhabbet ediyor daha önce nerede çalıştığıyla ilgili sorular soruyordu.
"En son istiklalde çalıştım Fuat Bey din görevinden emekli oluncada buraya taşındık."
"Papaz mısınız?"
Asrın'ın sorusuyla kahve dedemin boğazında kalmıştı. Sinirli gözlerle Asrın'a bakıp suratımı çevirdim.
"Emekli imamın ben evladım."
"Din işi deyince ayrıca İstiklalde cami var mı ya."
"Bir ara gel göstereyim evladım."
"Peki efendim."
Fuat Bey oğluna sıkıntıyla bakmıştı. Ah bu yaşa kadar adam olmamış bu yaştan sonra hiç olmaz bakma diyemedim tabi
İki deli bir araya gelmemeliydi. ;)
Yayınlanma tarihi.
25/11/2016
All Rights Reserved
#37
evlilik
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SÖZLEŞMENİN ÖTESİNDE
"Bir yüzük, bir evlilik... ama aşk hâlâ yabancı." "Tüm haklar saklıdır!"Complete
KALP KALBE KOMŞU
Başak ve Atilla, hayatlarının zorlu dönemlerinden sağ çıkarak kendilerine yeni bir hayat kurmuşlardır. Başak, oğluyla kurduğu hayatına birini almaya çekinirken, hayatlarına bir sabah ansızın Atilla ve kızı girer. Atilla, eşini kaybettikten sonra tek başına büyüttüğü kızıyla yeni bir şehre gelir ve yabancılar içinde tanıdık bir çift gözle karşılaşır. Atilla ve kızı, bir apartmanın üçüncü katındaki daireye taşınırken, karşı komşusuyla tanıdık bir hikâyenin ortasında buluşurlar. Sonrası... Sonrası, bir kalbin bir kalbe komşu olmasının hikâyesi.
AYAZDAN SONRA
"Bazı insanlar sevilmediğini sanır... Oysa yanlış evde büyümüştür." Bu hikâye yarım kalmış bir aşk hikâyesi degil hiç başlamadan, sonlandırılmaya mahkum edilmiş bir sevda hikâyesidir. Ahuşan, küçüklüğünden beri babasının öfkesinin gölgesinde büyüdü. Üniversite sınavını kazandığı gün ise hayatının değişeceğini sandı. Ama o gece aldığı son darbeyle anladı; bazı evler insanın yuvası değil, yarasıydı. Sonuçlar açıklandığı gece ardına bile bakmadan kaçtı. Arkasında onu evlatlıktan reddeden bir baba, susturulmuş bir genç kızlık ve söyleyemediği duygular bıraktı. Fakat bilmediği bir şey vardı... Mahalleden çocukluk arkadaşı Eda'nın abisi Yahya, yıllardır ona sessizce âşıktı. Ama Ahuşan gittikten sonra o aşkı kalbinin en derinine gömdü. Bir başkasıyla evlendi. Sonra bir kız çocuğu kaldı ona... Ve mezar taşına dönüşen bir mutluluk. Yıllar sonra öğretmen olarak memleketi Gümüşhane'ye dönen Ahuşan, geçmişinin hâlâ peşini bırakmadığını görecekti. Çünkü bazı insanlar gitse bile acıları aynı yerde kalıyordu. Ve bir gece... Kapısı Yahya tarafından açılan bir evde, İki kırık kalp yeniden birbirini bulacaktı. Ama aşk bazen en çok yarası olan insanlara uğrardı...
KIRLANGIÇ MAHALLESİ
●Bu bir askeri kurgu hikâyesidir!● Yüzbaşı Çağatay Karaşahin, vatanı için yaşamayı ve yaşatmayı görev edinmiş bir Özel Tim komutanıydı. Çatışmaların ortasında dimdik duran adam, en büyük savaşını kendi mahallesinde vereceğinden habersizdi. Bir emirle hayatları değiştiren komutan, tek bir haberle yıkılabilir miydi? Barutun güllere karıştığı, telsiz seslerinin kalp atışlarına eşlik ettiği bu hikâyede, bazen en ölümcül kurşun namludan değil, kalpten çıkar. "Evlenebilir miyim ben seninle?" İkisi de bunun anlaşmalı bir başlangıç olduğunu düşünmüşt ü. Haklıydılarda. Ama başlayacak olan şey bir aşk hikâyesi değil, bir felaketti...
Fırtınaların Kızı
Sert aşk-2 ΠΠΠΠΠΠ -Bu kitapta anlatılanlar gerçektir ama herkesin gerçeği aynı değildir.- ΠΠΠΠΠΠ Kara yanıma gelip rutin kontrolleri yaparken kalbimi yakan o soruyu yönelttim. -"Beni neden aldattın Kara, bize neden ihanet ettin?!" tansiyonumu ölçen Kara zaten ciddi olan yüz ifadesi yavaş yavaş kasıldı. -"Zamanı gelince öğrenirsin!" dudaklarımdan 'hah' diye bir niğda koptu. Gözlerim dolarken yutkundum. -"Zaman mı kaldı Kara?! Ben sadece ihanetinin nedenini öğrenmek istiyorum." -"Zaten bunu sana söylediğimi hatırlıyorum." gözlerimdeki yaşlar yavaş yavaş süzülürken o gün ki sözü aklıma geldi. 'Ben istediğimi aldım..!' Dudaklarımın titrediğini hissederken yüzümü buruşturdum. Lanet olasıca adam!! Yine beni darmadağan etmeyi başarıyordu. Derin bir nefes aldım, güçsüz görünmeyecektim. Göz yaşlarımı sildim ve doğruldum. Kara ayak ucumdaki kağıda rutinleri yazıp çıkarken sadece gidişini izledim. Hiç gelmemiş birinin gidişi... ΠΠΠΠ Hakları saklıdır!! ΠΠΠΠ Küfür içerir!!!Complete
MEHPARE
"Önce selam, sonra kelam." der hadis-i şerifte. Biz de öyleyse bu mânalı söze riayet edelim. Merhaba diyelim, candan, içten, bütün samimiyetimizle, merhaba diyelim. Bir yolculuğa çıkıyoruz ve siz gönül dostlarımızı da peşimizden çağırıyoruz. Ama yolculukta ne ile karşılaşırız, hangi engellere rastlarız bilmiyoruz. Tek bir bildiğimiz var: hangi engele rastlarsak rastlayalım, gönüldaş olan birbirinden kuvvet alarak atlatacaktır. Sizleri yalnız bırakmaya niyetimiz yok. Biliyoruz ki dert paylaştıkça yok olmasa da ufalanacaktır. Gelin dostlar, yüreğinizden dökülen bir parçayı bizimle paylaşın, çünkü her sayfada yüreğimizden dökülen bir parçayı bulacaksınız. -Mahfi -Nağmekâr
Bozkurdun Asenası
"Bana 'bu yaşına kadar yaşayamadığın ne varsa hepsi yaşatıcam sana' demiştin hatırladın mı?" Başını evet anlamında salladı üzgün bakan gözlerine baktım ikimizin gözlerinden o kadar kelime firar etti ki ama dilimize gelince lal kesildi. "Sözünü tuttun yüzbaşı" dedim gözleri yapma der gibi bakıyordu hayır anlamında salladı başını gözlerinin bulutlandığını görebiliyordum , ama durmadım. Canımı ne kadar yaktığını bilecekti. "Beni gökyüzünün tarif edilemeyecek kadar üstüne çıkardın. Fakat hiç düşünmeden beni o yükseklikten aşağı attın. Beni bu hayatta senin kadar mutlu eden biri olmamıştı, senin kadar da canımı yakan olmamıştı." Dedim. "Rüya" dedi lafını tamamlamasına izin vermeden elimle susturdum onu. "Daha fazla konuşmak istemiyorum Affan git lütfen " dedim gitmedi. Tekrar konuştu "Gitmiycem beni dinle ne olur yalvarırım dinle beni" dedi dinlemek istiyordum ama canımın daha fazla yanmasından korkuyordum. "Rüya çok özür dilerim " dedi dolu dolu olan gözlerine baktığımda ise büyük bir pişmanlık görmüştün , acı çekiyor gibiydi kıvranıyordu acıdan. Tıpkı 3 ay önce benim bir hastane odasında elimde ondan kalan bir mektupla kıvrandığım gibi. "Yaptıkların affedilir gibi değil Affan ne kuru bir özürle geçer acısı ne de bir başka şeyle. Sen beni bir mektupla terk ettin üstelik sana en çok ihtiyacım olduğu anda bir hastane köşesinde sensiz bıraktın beni"dedim. Göz yaşları firar etmişti gözlerinden. "Biliyorum özür dileyince yüreğinin acısı dinmez ama belki bişeyleri düzelte biliriz olmadı yeniden kurarız. Ne olur gitme benden" dedi gözyaşı yanağını ıslatırken. O kadar işkenceye gıkı çıkmayan adamın benim karşımda ağladığına mı yanayım yoksa saçının teline kıyamadığım adamın göz yaşlarına mı. "Benim yeniden başlamaya gücüm yok Affan" dedim bu sefer benim göz yaşım yanağımı ıs
ACEM KIZI 🐺
"Göğsümdeki yamuk dikiş senin eserin, ruhumdaki sızı ise senin sesin..." Beş yıl önce Mardin'in dik yamaçlarında, Hür Timi bir pusunun ortasında kaldı. Kıdemli Üsteğmen Göktuğ Karahan, kardeşlerini ölüm çukurundan çıkarmak için kendini feda ettiğinde, sonunun bir nehir yatağında biteceğini sanıyordu. Ama kader, onu bir mahzenin karanlığında, yanık bir türkü sesiyle karşıladı. Sibel, henüz yolun başında bir tıp öğrencisiyken, elinde neşter yerine sustalıyla bir askerin hayatını kurtardı. Kim olduğunu bilmediği o adama göğsünde yamuk bir dikiş, kulağında ise "Acem Kızı" türküsünü bırakıp gitti. Göktuğ uyandığında yanında ne o ses vardı ne de o koku... Sadece göğsünde bir nişan gibi taşıdığı o acemi dikiş izi kaldı. Yıllar sonra yolları hiç ummadıkları bir yerde kesiştiğinde; Göktuğ o dikişin hesabını mı soracaktı, yoksa o sesin sahibine teslim mi olacaktı? "İki insan birbirinin kaderiyse, dünya ne kadar büyük olursa olsun, er ya da geç bir araya gelirler..."
İNKİSAR
"Nasılsın?" Gözleri şaşırmış bir ifadeyle bana döndü. Ne kadar yanlış bir karar verdiğimi kahveleri bende takılı kaldığında anladım. Ben bu adamın gözlerini nasıl unuturdum. "İyiyim, sen?" Onun kendinden emin sesine benim fısıltıdan farksız sesim eşlik etti. "Bende iyiyim." Gözlerini çekmedi üzerimden ama daha fazla kahvelere bakmayı kaldıramayan yüreğim bakışlarımı bardağıma çevirmeme neden oldu. Biraz cesaretlenerek konuşmaya başlamam gerekiyordu. Bu konuşmayı bir daha yapacak gücü kendimde hissetmiyordum çünkü. "İnandırırım demiştin o gece...Şans istemiştin." Gözlerimi kahvelerine dikerek konuşmama devam ettim. "Hala bir şans varsa biz olmaya... İnandır o zaman. Siz hiç geçmişinizden kaçıp gitmek istediniz mi? Çocukluğunuzu ardınızda bırakmak... Ben istedim, kaçtım. Ama kurtulamadım çünkü kaçmak kurtulmaya yetmiyordu. Bunu çok sonra öğrendim...
GÜL FİDANI (KİTAP OLDU)
Bu sihirli bir kitaptır. Bir kere okumaya başladınız mı, bırakamazsınız!.. Bitirdiğinizde ise sevdiğiniz bir şeyi kaybetmiş gibi hissedersiniz!.. Ama aynı zamanda içinizde tekrardan okuma isteği duyarsınız!.. O halde hoş geldiniz! Aşk ile okumanız dileğiyle! Hikayemin cümle aralarında geçen söz ve şiirler de naçizane tarafıma aittir. İsteyen paylaşımlarda bulunabilir. Yalnız beni de etiketlemeyi ve kitabımı tavsiye etmeyi unutmayın! Teşekkürler... instagram/ayvazaltunComplete
"Bir yüzük, bir evlilik... ama aşk hâlâ yabancı." "Tüm haklar saklıdır!"
More detailsContent Guidelines