THE WEDDING

Uso pala ang martyr sa love. Akala ko noon bobo ang mga ganun kasi love conquers all. Pero whahaha an tanga edi ako pala ang bobo dahil marytr ako. One sided love lang naman kasi pano ko ipaglalaban kung una pa lang talo na ko kasi wala sakin ang puso nung taong mahal ko? Syempre sa storya nilang dalawa ako ang dakilang kontrabida kung di ako magpapakamartyr. Bat ko pa sisirain ang happily ever after nila para may thrill? baka pwede namang ako na lang maging rason ng pagiging sila. Gets nyo yun? Bat ko pa pipiliing maging witch kung pwede naman akong fairy? Pwe! yuck! kadiri na tong pinagsasabi ko. Pero anyways ayun nga ang nangyare naging fairy ako sa fairytale nila. Sabi ko dun masaya ang lahat pwera ako. Sino ako para paghiwalayin sila. Pero tinanong ko din ang sarili ko "sa pagtutulay ko dito sa dalawa kong kaibigan ako lang ba ang nasasaktan o meron pang kahit isa dyan?" "shit! kung meron edi kargo de konsensya ko pa yun?" "edi laki din ng kasalanan ko sa kanya sa pag kuha ng taong minamahal nya at itulay sa iba?" "hala ka! dapat ko ba syang pasayahin kasi kasalanan ko to?" "pero in the first place di ba dapat una kong pasayahin ang sarili ko kasi eto yung pinakasigurado akong nasasaktan ngayon?" I really owe myself an apology. Apology for hurting myself a bigtime. Oh eto na para makarelate kayo.