TESADÜFE  TESADÜF  AŞK

TESADÜFE TESADÜF AŞK

  • WpView
    LECTURAS 67
  • WpVote
    Votos 6
  • WpPart
    Partes 3
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, nov 16, 2016
TANITIM: Belkide her şeyin bir anlamı vardır yaşanmışlıkların ve yaşanacakların ... Bir kurbağanın doğarken balık gibi görünüp kurbağaya dönüşmesi belkide bunun bir açıklamasıdır yani sonuç bu hikayeyi iyi okursanız sevinirim ve iyi okuyunki. içinizdeki benliği keşfedin OKUYUCUNUN DİKKATİNE: hikayemi takip edip sonuna kadar okuyun lütfen. çünkü sizin bu kitapda okuyacaklarınız benim hiç kimseye göstermedigim tarafımın ifade biçimidir. #ŞİMDİDEN İYİ OKUMALAR#
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • Nar Çiçeği
  • Diyetisyen |Texting
  • SINIR |Tamamlandı|
  • KOR | Yarı Texting
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)
  • MÛTENÂ
  • Sonradan Gelen | Texting

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido