Buhay ni Thiethan Yume
- Reads 3
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Fri, Oct 21, 2016
Buhay ng isang babae na masaya sa physical na itsura , malungkot na buhay !! Kaya mo bang samahan sia sa kanyang pagbabalik tanaw sa mga saya , hirap , pagdurusan at pag iisip!!
buhay ng karaniwan babae na nasaktan , napagod at sumuko..
Mabibigyan pa ba ng liwanag ang kanyang buhay o mananatili nalang syang nasa dilim ng kalungkutan nya!!
Sasamahan nyo ba siya!!
All Rights Reserved
#86
nasaktan
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Everything that Falls gets Broken
Nasaktan ka, pagkalaunay masasaktan din siya. Vice versa lang ika nga. Ganun naman kasi yun eh, kung sino ang nahulog at hindi sinalo, siya yung talo. Kung sino pa yung nangwasak at nang agrabyado, sila pa yung panalo. Ang mahirap lang minsan, kung sino yung nanalo pwede ding bumagsak at matalo. Dalawang tao na nahulog at kapalit ay ang masaktan. A girl who use to be a kindhearted one sa lahat ng taong nakakasalamuha niya, but how can she control her feelings kung unang kita niya palang sa lalaking ito ay nabihag na ang puso niya? Ngunit, mapaglaro nga siguro ang tadhana at ang akala niyang totoong pag ibig ay laro lang pala. Nagpakatanga siya, nasaktan siya. Nagpakatanga ulit, nasaktan parin siya. Nagpakatanga ng paulit-ulit, nasaktan nanaman ulit kaya napagod na. Hindi na niya alam kung saan siya lulugar kaya siya ang kusang bumitaw para bigyan ng hangin ang puso niyang naghihingalo. A boy who use to hate people simula ng masaktan siya, it sounds so over reacting pero yun ang nararamdaman niya. But when this girl came, nag iba ang timpla niya. Tinangggap niya ang isang laro na alam niyang mananalo siya. Pero isang pagkakamali niya lang, nawala ang lahat at doon lang siya nagising, natauhang kailangan niya ang babaeng iyon. Hinanap niya pero hindi na kailanman nagpakita. Natalo siya. Ngunit paano kung bigla niya itong nakita pero hindi na ito katulad ng dati. Hindi na ito katulad ng dati na nagpakatanga sa kanya. Hindi na ito katulad ng dati na kilala siya. At lalong hindi na ito ang babaeng mahal na mahal siya. Would he give up? Or ipagpapatuloy niya ang paghahabol? Paano kung iba na ang mahal nito? May magagawa pa kaya siya para maibalik muli ang puso ng babaeng minsan na siyang minahal? Babalik kaya sila sa pagkahulog sa isa't isa? Yung tipong totoo na, walang masasaktan at sinasalo na ang bawat isa mula sa pagkahulog nila?Complete
Slow Dancing in the Dark (Pontevedra Series #1)
Ayon kay Lao Tzu, a Chinese philosopher, be content with what you have; rejoice in the way things are. When you realize there is nothing lacking, the whole world belongs to you-na siyang isinasabuhay ko. I only have my mother and my two friends, Charlynn and Reisha. My mother works for Charlynn's family. We are not really poor and definitely we're also not rich but we're living comfortably. Nevertheless, I am contented with my life. But, after meeting the man that I like, I started to dream for more. I started to ask for more just to equal his riches even though I know for sure that it was impossible. Life is meaningful. Full of life lessons, full of challenges, and battles that you need to surpass. Pero no'ng nawala sa akin si Mama, iyon ang hindi ko kinaya. Sinisi ko sa lahat ang pagkawala niya. Nagtanim ako ng galit sa pamilya na tinuturing kong pangalawa kong pamilya. And he was there, just accepting my wrath. But, what if everything that I believed was all a lie? Paano kung lahat ng sinisi ko, maling tao? Would I be able to get to his life again? Or our memory will remain just like how we first met? Dark.Complete
A Broken Vow
Hindi buo ang isang tahanan kung walang pamilyang nakatira. Pamilyang bubuo sa pagsasamasama sa hirap man o ginhawa sa lungkot, saya o ano mang problemang hamon. Sila sila ang magdadamayan sa mga pagsubok na kailangan lampasan. Kung titingnan sa isang larawan ay perpekto at masayang pamilya ang mga Portland ngunit sa kanilang masayang ngiti sa likod nun ay nakatago ang lungkot, pangungulila, tiwala at pagmamahal. Tulad ng isang salamin kapag nahulog na ito ay hindi na mabubuo tulad ng dati. Kahit buohin mo ay masusugatan ka at mababakas ang bitak ng nabasag, at kapag tumingin ka sa iyong repleksyon sa basag na salamin, tanging maaalala mo na lamang ang unos ng nakaraan na hindi na matatanggal sa iyong puso't isipan. Ang pamilyang ito ay unti-unting mababasag, mauupos na parang kandila. Ang pundasyon na kanilang pamilya ay mawawasak. Paano mo sasalbahin ang nakakalasong relasyon? Ipaglalaban mo ba ang pamilya mo kung tadhana na mismo ang humahamon sayo o katulad ng ilog ay magpapaagos ka na lang sa buhay na hindi mo naman alam kung saan patungo? *TIWALA... *KATAPATAN... *PAGMAMAHALAN... *PAGKAWASAK.... ANG SINUMPAANG PANGAKO SA ALTAR AY MASISIRA... A BROKEN VOW The Carson Andrew Portland and Beatrice Jimenez StoryComplete
Cruising in the Stars (Cielo Gracia Chronicles #1)
Some people are just meant to be despised. Someone has to play that part. At nakakalungkot mang tanggapin, baka isa ako sa mga iyon. Matagal ko nang inihanda ang sarili na tanggapin iyon. Sa mundong ito, ang pagmamahal at pagtanggap ay para lamang sa iilang maswerte. Hindi para sa mga katulad ko. Di ko na kailangan pang pangarapin ang pag-ibig at pagyakap dahil bata pa lamang ako ay alam ko nang hindi 'yon para sakin. It was already dictated from the very beginning. It was written in my palms, and inscribed in my fate. It is like a curse people throw at me. Like a prayer they utter to the heavens and they write on the stars. That's just how the current goes, that's how the river flows. Who am I to dare go against it?Complete
My Perfect Stranger
Ang sabi nila ang pag-ibig daw ay sadyang masakit at may halong saya. Posibleng ang dalawang ito ay maramdaman natin. Sinadya man o hindi. Kung sa pag lubog ng araw at sa pag sikat ng liwanag nito ay tumatakbo ang oras, maaari kayang matagpuan natin ang tunay na kahulugan nito?. Ang pagmamahal ay hindi natin maiiwasan at hindi rin natin maitatago. Kung darating man ang tamang tao pero sa maling pagkakataon. At sa maling pagkakataon na yun ay posible na sya na ang tamang tao para sayo..kaso paano kung tadhana ang hindi sumasang-ayon?. Dapat mo na lamang ba itong pabayaan? O dapat mo nga bang gawan ng paraan?.Complete
Life's Sticky Notes
Masaya ka ba talaga sa buhay mo? Minsan ba ay parang may kulang at parang may lagi kang hinahanap? Paano nga ba maging totoong masaya at maramdamam na kumpleto ka? It is a story that will make you realize how happy and how important it is to live your life...Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️
More detailsContent Guidelines