ÜVERCİNKA

.....

Bana bir adım daha yaklaştı. Sıkışmıştım duvarla onun arasına. Ne itebiliyor ne onun çekimine karşı gelebiliyordum. Ağzından çıkan kelimelere dikkat kesildim. Gözleri boynumda iken söylüyordu...:

"Birlikte mısraları düşünüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez"

onun söylediği mısralara karşılık ağzımdan istemsizce çıkan mısralar :

"Bir mısra daha söylesek sanki herşey düzelecek
Iki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar"

Bakışlarını boynumdan çekip gözlerimin içine içine anlayamadığım duygularla bakarken aynı zamanda fısıldayışı kalbime dokunuyordu:
" Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar"

mısraları söylemesi bile dizlerimin bağını çözerken bakışı ile iyice kendimden geçerken arkası dönüp giderken sorarcasına devam ettim:

" Bütün kara parçalarında ? "

Bana hüzünlü bir bakış atıp cevapladı:
" Afrika dahil "

......