ACI SON

Onu ilk gördüğümde o olduğu fark etmem sadece iki saniyemi almıştı. Nasıl bu kadar büyümüştü. Neredeyse benim kadar olmuştu. Aklımdan sadece merhaba demek geçmişti. Arkamı döndüm ve bir daha ona baktım ilk okul sıralarında oturan çocuk şimdi üniversitenin bankında oturup arkadaşlarıyla şakalaşıyordu. Önüme döndüm ve yoluma devam ettim. Hayatımda yaptığım en büyük hatamdı. Şimdi mi? O günden sonra hiç görmedim. Sonra bir haber aldım. Hayata gözlerini yummuş. O gün anladım insanların hayatları kısacıkmış. Bir gün varmış bir gün yokmuş.