Islanmış Bir Tablo

Gözlerine bakarken bir şey gördüm. Sanki sevgiydi. Sanki biraz ilgi kırıntısıydı. Beni seviyor, bunu biliyorum.Ama beni çok kırdı. Beni kullandı. Beni üzdü.Beni bıraktı. Ama onu hala seviyorum.

"Ağlıyorsun."

Bana doğru döndü. Ve gözlerime baktı. Gözlerimin tam içine.

"Hayır."

Sesim gayet ciddiydi. Sanki hiç ağlamamışım gibi.

"Neden ağlıyorsun ?"

"Ağlamıyorum! Tamam mı?"

Lanet olsun. İnsanların önünde ağlamaktan nefret ediyorum. Beni savunmasız görmelerinden nefret ediyorum. Ağlarken beni teselli edip içlerinden gülmelerinden de nefret ediyorum.

"Ağlama."

"Ağlamıyorum dedim sana!"

Hafifçe güldü.

"Ağlayınca çok çirkin oluyorsun sümüklü."

Ha? Ağlayınca çok mu çirkin oluyorum? Yoksa burnum mu akıyor ?

Burnumu kocaman çektim. Tamam. Her ne kadar ondan nefret edip aynı zamanda onun için canımı verebilecek kadar sevip aynı zamanda onu burnuna telefon sokarak öldürmek istesemde kimseye rezil olmak istemem.

"Neden ağlıyorsun ? Bi daha sormayacağım."

Ah yeter artık .

"UMRUNDA MI ?! AĞLAMIŞIM, ÖLMÜŞÜM , GEBERMİŞİM. UMRUNDA MI HA? BENİ O KADAR YIPRATTIN. BENİM SENİN YÜZÜNDEN AĞLAMADIĞIM GÜN YOK.AMA SEN KARŞIMA ÇIKMIŞ "NEDEN AĞLIYORSUN?" DİYE SORABİLİYORSUN! BANA BAK ÇOCUK!" çok pişman olacağım " SEN BENİM NEYİMSİN YA? NEYİM? SEN KİMSİN Bİ KERE?"kesinlikle çok pişman olacağım" PEKİ O ZAMAN. BUNDAN SONRA EĞER Bİ DAHA KARŞIMA ÇIK! İŞTE O ZAMAN SONUN OLURUM . EMİN OL OLURUM!"

"emin ol olurum"ne be ?

Öfkeyle ama biraz çekingen bir tavırla gözlerine baktım ve vereceği tepkiyi beklemeye başladım.Ben ona sonun olurum demiştim demi ? Ah o ben yok mu o ben ?

Başını aşağı eydi ve hafiften güldü. Sonra başını yukarıya kaldırıp bana baktı. Of çok tatlı oldu ya.

"Sonum mu olursun? Gerçekten mi ?"

Tam gözlerimin içine baktı. Yine... Biraz yumuşadım. Sadece biraz ama .

Gülümsemesi biraz daha derinleşti.

"