UFAKLIK

UFAKLIK

  • WpView
    Reads 285
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Nov 30, 2016
Yaşlar boşalırken gözlerimden,söylediklerinin arkasında,bir o kadar pişman gözlerle yanıma oturdu; "Sen Melis..Sen,3 günlük dünyada,3 gün ömür verilerek sonsuzluğa ulaşmış bi'kelebeksin. Bense,dünyaya dahi gelmemem gerekirken,acıları 200 yıla zor sığdırılmış bi'kargayım. Ben gidersem senden,200 yıllık ömrümün ilk gününde ölümsüzleşerek ölürüm zihninde.. Eğer sen gidersen benden,kalbine bir ilmek atıp yeniden var ederim her bir hücreni." İki eliyle gözlerimi kapatarak devam etti; "Şimdi 3 e kadar sayıcam.3 dediğimde gözyaşların buhar olup bana karışıcak.Tamam mı ufaklık? 1..2..3.."
All Rights Reserved
#82
yeni
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines