Pandemonium - Occāsus Trilogie

"Sommige Illusies zijn er om gebroken te worden,"

❝O, moet ík me nu beledigd voelen. Yelena?' zei hij klakkend met zijn tong. Hij haalde zijn ene hand naar mijn uit. En een onzichtbare kracht duwde me naar achteren. Ik viel op de houten tafel die achter me stond. De tafel brak in twee. En ik viel hard op de grond.
'Zwarte magie,' piepte ik pijnlijk. Mijn pikzwarte haar lag als een waaier rond mij. Hij lachte schor. 'Dacht je maar,' de onzichtbare kracht nam me vast en hief me in de lucht.
Hij grijnsde diep naar me. Hij deed een zwarte haarlok - die voor mijn zicht zweefde - achter mijn oor.
'Wat ben jij?' piepte ik vol afschuw. hij lachte liefkozend naar mij.
'Je ergste nachtmerrie.❞