Emerald's Chaos
- Reads 22
- Votes 2
- Parts 2
Ongoing
Last published Fri, Nov 11, 2016
Emerald Marie Ignacio
Twenty six years old, Photojournalist slash Fashion designer
"Wala akong magawa sa buhay ko kaya dalawang course ang kinuha at tinapos ko at the same time. Pwede ba yon? Oo naman. Kelangan mo lang ng mataba at makulay na utak at wag kalilimutan ang malinaw na mata. HE-HE! Isa akong dakilang gala. Hindi ako kuntento at mapakali pag nasa isang lugar lang ako. Unless kelangan ako sa trabaho ko bilang Photojournalist. Bilang isang fashion designer naman inspiration ko ang magulong kalsada, magulong city life at kahit na anong magulong bagay. Ang gulo ko diba. Oo ganong talaga ako. Mabait ba ako? Actually oo din. Pero dahil sa maganda at pinagpala kong mukha napagkakamalan akong mataray, bitch, at kung ano-ano pang kainsecuran ng ibang kababaihan. Ang totoo nyan weird talaga ako. Saming tatlong magkakapatid ako ata ang sumalo ng lahat ng kaweirduhan ng mga magulang naming. I'm very much driven. Sabin ng mga kups kong sisters, kapag may ginusto raw akong isang bagay gagawin ko ang lahat para makuha ang bagay na yon.
Kung sino ang Mr. Right ko? Kahit sino basta matino at may sense kausap. Pwede rin yung medyo naguguluhan sa mundo katulad ko."
Author: Hi reader.. readerss! Hehe. Meet my first baby girl Emmie. This is a story about three sisters named after gem stones. CLICHÉ I know. Still, hope you'd turn the page and read their stories. See you on the next chapter!
All Rights Reserved
#490
cupid
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Complete
Speak Now
Introduction: Kung sinabi ko lang sana yung tunay kong nararamdaman noon sa kanya, hindi sana aabot sa puntong ikakasal siya sa ibang babae. Pero gaano ba ako nakakasiguro na mahal din niya ako? Di naman diba? Mayaman siya, mahirap ako. Sikat siya, ako hindi. Gwapo siya, ako hindi (Malamang babae ako)... Nagsisisi talaga ako dahil hindi ako naging tapat sa sarili ko. Kaya yun, ikakasal na sa iba yung taong pinakamamahal ko nang patago... Tapos hindi pa ako naimbitahan sa kasal nila? Whatda!? Eh kaibigan ko naman siya? Kagagawan to ng kanyang very lovely bride-to-be-lechon! Hanggang sa naging mabangis ako! Oo, isang mabangis na kontrabidang sisira sa buhay ng babaeng pakakasalan niya! Wahahahahahaha! Gagawin kong miserable ang buhay ng malanding babaeng yun!!! Copyright @ 2015 All Rights Reserved This story is protected under the copyright laws of the Philippines. Any unauthorized exhibition, distribution, or copying of this story or any part thereof may result in civil liability and criminal prosecution. The story, all names, and incidents portrayed are fictitious. No identification with actual persons, places, buildings, and products are intended or should be inferred.Complete
PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
Tanaw ko mula sa malayo ang babaeng hinahangaan ko. Kahit hindi niya alam ang existance ko sa mundo At hindi niya ko pansin ay masaya parin ako dahil malaya ko siyang natititigan sa malayo Elliana kailan mo ba ko papansinin? Kailan mo ba ako babalingan ng tingin? At kailan ko kaya maaamin sayo ang tunay kong nararamdaman? Habang abala ako sa pageemote ay nahagip ng mata ko ang pagdaan ni aris..my twin brother..but the whole university doesn't know that we're connected. Ako rin naman ang nagsabi na huwag ipaalam na magkapatid kami because I want to live a normal life. Si aris ay kilala sa school nato habang ako ay ordinaryong tao lang. Mahiyain at hindi pala salamuha sa iba. Kung malalaman ng lahat na kapatid ko siya paniguradong gagamitin lang nila ako sa sarili nilang intensyon. Isa pa, magkaiba ang pananaw namin ni aris kaya minsan ay hindi kami nagkakaintindihan. Ayoko lang na mainvolve ako sa magulo niyang mundo. Gumuhit ang kirot sa puso ko ng makita ko kung paano titigan ni elliana ang kapatid ko. Ganiyan rin ako tumingin sakanya. Ganyan na ganyan ang mga mata ko sa tuwing nakikita ko siya. My ultimate love is inlove with my brother..how hurtful is that?haha -------------- Please support our new story here in wattpad! Vote and comments! Thank you! Started: Aug 20 2024 Finished:
Kisses of Flames
Truth or Dare? a childish game that Emmanuelle dared to play one faithful summer night, and before she knew it she was being thoroughly kissed by a handsome stranger in that crowded bar, while her friends are cheering her on. In the blink of an eye ay naglaho ang pangako nya sa sariling ibibigay lang ang unang halik nya sa unang lalaking magiging special sa puso nya. Now, because of some silly game ay naibigay nya ang unang halik sa isang estranghero. At thirty four, Rolf was tired of silly games, but he doesn't know why he reluctantly kissed a random girl who asked him politely if she could kiss him, because of some dare she was playing with her friends. And yet, when their lips touched, he couldn't help him self but wish for their kiss not to end. "This story is a remake of a YellowFlames27 Original "Unexpectedly Expected." I am still the same writer but I lost my original account, so my original works will be slowly remade and updated here. Please do not report my work, As I am only writing on my free time. I am now a full time employee, a mother of two, a wife and a part time student. Guilty pleasures ko na lang ang pag susulat, so please po wag nyong i re-report. If ever na hindi nyo po magustohan ang mga sinusulat ko wag nyo na lang basahin. Salamat poComplete
I'M PREGNANT (COMPLETED)
(Warning!! Ang storya na ito ay kathang isip lamang hindi ito totoo. Kaya kung pwede lang sana if wala kang gana na bumasa nito kung meron man hahaha Joke lang.. huwag mo nang subukan hehehe.. and sabihin ko lang sa inyo hindi ako professional, hindi din ako matalino kaya hindi niyo maasahan ito XD😅 pasenya na kayo. At sa nakabasa sa una kong story same lang naman ang title... Hahaha actually Ganun parin ito.. ito parin Eni-dete ko lang.. yung mga first character ko d'on pinalitan ko na ang mga name's nila dahil feeling ko ang panget hehe kaya pasensya na..) And thanks for @Killer-· Sorry'nakalimutan ko haha... Salamat sa pagbabasa sa story ko kahit ang pangit.. Thank you so much!! 😀😘 ------· Madaling magmahal, magtiwala' pero napakahirap masaktan' Mahirap palang umibig ng isang taong hindi ka naman pala totoong minahal' --------------------------------~~~ ---------------------~~~ Nagmahal ka, binigay mo ang lahat para lang maging masaya s'ya' Pero linuko kalang pala, akala mo ikaw na ang totoong mahal n'ya' -----------------///----------------- Paano kung yung taong iniwasan mo, Ay pag tag puin ulit kayo? Paano kung babalik ang ala-ala na ayaw mo nang balikan? Pero pilit parin ipa-alala sayo? Anong gagawin mo? babalikan mopa ba? O Kalimutan mo nalang at magsimula kayo ng bago? Paano kung humingi siya ng tawad sayo at gustong makipagbalikan? Tatanggapin mopa ba? O hindi na Dahil sa takot na baka saktan ka ulit? Sa takot na lokohin ka n'ya ulit. Pero paano kung malaman niyang May anak kayo? Anong gagawin mo? Date started: 01/25/21 _Jannalou29Complete
First Blood
Prologue AERY's POV "May ginawa ka na naman daw gulo sa school niyo." bungad ni Dad sa akin pagdating ng bahay. "It's not my fault. It's just that, malakas ang kapit ng nakaaway ko sa principal ng school namin. "Lagi ka na lamang gumagawa ng gulo. Ayaw mong gayahin ang kakambal mo, masipag mag-aral at mabait sa eskwelahan." ouch! yan na naman ang ayaw ko, comparing to Ate Ambry. "I'm not her, okay. Parehas kami ng mukha pero magkaiba kami ng ugali. Lagi na lang kayong ganyan. Si Ate Ambry naman kasi ang lagig magaling sa inyo kasi hindi niyo ako mahal!" sagot ko na medyo napataas na ang boses. *pak!* Nagulat si Dad sa nagawa niya. "I-I'm sorry, Aery. Hindi ko sinasadya." paghingi ng tawad ni Dad. "It's okay, Dad. Wala pa ito sa sakit na araw-araw kong natatanggap sa tuwing ikukumpara niyo ako ay ate." at tumalikod na. "Ita-transfer ko na ng school ang Ate Ambry mo. Alam kong siya ang dahilan ng gulo na madalas mo kasangkutan." dagdag pa ni Dad. "okay." at dumiretso ng kwarto. Binuksan ko ang laptop at sinearch ang school na papasukan ni Ate Ambry. ML Academy daw yun eh. Ano yun? Mobile legends? Nakita ko yung logo, pamilyar siya sa akin pero hindi ko matandaan kung saan. Tapos ang weird pa, walang nakalagay na informations. What's the story behind of ML Academy at masyadong misteryoso? AUTHOR's POV She is Jane Aery Mendez. Can she fight what's she need? Handa ba siya sa mga maaring mangyari at madiskubre niya? Can she stand what will happen on her life after entering a life she never expected?Complete![Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/9015300-256-k585973.jpg)
Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]
"Yes, I do." Never have it crossed my mind that this very statement shall determine my life. And, I had never wished it will be. "She's awake, get her dressed and ready, I'll be on my way. Don't screw this up, ayusin niyo lahat, or else you're all dead." I cannot comprehend how did I get here, panic reached me nang lumapit yung lalaking naka-upo-lumapit siya sa likod ko looking at my reflection intensely. "Those eyes, they were deep and blank as if they were hollow. Yet, those eyes give my shivers...nakakatakot. And what did he just said? D-dead?! Oh my goodness. Just where in the world did I get myself into?!" "Wa--wait" pagpigil ko sa kanya. Mabilis akong tumayo at hinarap siya. I don't know where I get this gut to face him pero kailangan kong gawin 'to. I don't wanna end my life here!Complete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines