HAZAN ÇIKMAZI

" Sevgilim;

Bilmem kaçıncı kez en baştan başlıyorum yazmaya; bir çok kağıdı da attım her zaman yaptığım gibi. Ama hiçbir cümle yetmiyor girdiğim karanlık çukuru anlatmaya, boğuluyorum ben Selim. Hani sen çok kızardın kağıtları israf ettiğim için. Özür dilerim hayatım ama bak bundan sonra tek bir israf bile yapmayacağım. Söz veriyorum sana. Gerçi bundan sonra israf ettiğim tek şeyin hayatım olduğunu düşüneceksin. Ama yapmak zorundayım sevgilim. Kağıtlardan atıp kurtulabiliyoruz ama hayatta bazı hataların ne geri dönüşü ne de telafisi oluyor ve bir kez hata yaparsan o hata ömrünün sonuna kadar seninle geliyor. Ya güçlü olup bunu ömrün boyunca sırtında taşıyorsun ya da benim gibi kolay yolu seçip yükü de kendini de bir kenara atıyorsun.
Ah sevdiğim sana güzel anılar, mutlu zamanlar bırakmak isterdim ama ben hepsini kirlettim. Bunun bedelini de kendime ödetiyorum. Şey... Sana mutlu anlar bırakamadım dedim ama İlk sevgililer günümüzde bana aldığın o ayıcık var ya; hani kulağı yamuk olan, onu sana bırakıyorum, iyi bakacağına eminim. Ölüme az kala bile hala çocuğum değil mi? Ve hala bencillik yapabiliyorum. Ben seni hak etmiyorum Selim. Beni ne beyninde ne de kalbinde bulundur bundan sonra. Kayboldum ben, dönmeyeceğim sonsuza dek. Lütfen hayatına ben yokken de devam et. Hiç yaşamamışım gibi yap diyemem, izim kalacak. Bunun için de binlerce kez özür dilerim. Birini sev olur mu? Kalbinin kırıklığını tamir edemem ama sana nefes olan bir kadını sev. Eğer beni sevmeye devam edersen sen de yok olacaksın çünkü.
Aşık olduğum tek adam, teşekkür ederim hayatımın tümünde olduğun için ve özür dilerim seni yarı yolda bıraktığım için. Şimdi gitmek zorundayım. Babama, anneme, en çok da kendine iyi bak...

Seni her zaman sevdim ve bir ömrüm daha olsa yine seni severdim...