PENCERE

Bir gecede değişmişti her şey... Uyku vaktinde gayri ihtiyari eline aldığı telefonla standartının dışında yaşam faaliyeti göstererek uyumayı değil okumayı tercih etmişti geçmişte kalan anıları. İleriye ket vurmaydı belki de. Bugünkü yaşadıkları geçmiştekileri unutturmuş muydu? Unutmak neydi? Kelimenin kökeni undan gelirmiş. Un ufak olmaktan demişti birileri.
Aslında şöyle bir gerçek vardı. Onun beyni unutmak istediği her şeyi unutuyordu. Zihninde, bilincinde öyle yerlerlere saklıyordu ki hatırlamakta zorlandığı çok fazla şey oluyordu. Bu belki bir yetenek, belki de Allah'ın bir lütfuydu. Ama biliyordu ki yaşadıkları, bildikleri bunu gerektiriyordu. Fakat hesaba katamadığı bir şey vardı. Duygular? İşte onlar unutulmuyor tepe taklak ediyordu bütün hayatını. Melankolik yaşamasının en büyük sebebi buydu belki de. Elle tutulur somut bir şeyler, zihinde anılar yokken duyguların bir sebeple dönme dolaba biniyor etkisi yaratması kolay bir şey miydi? Bu bir yeniden elde etme hikayesi, bu bir vazgeçme hikayesi, bu bir ilişkinin bitme hikayesi bu bir hayat hikayesi... Hazır msın?