İnsan
  • WpView
    Reads 7
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Nov 4, 2016
Dogarken acı vermedi mi insan Niye bu kadar şaşılır ki yaptıklarına Önce emekledi sonra yürüdü Sonra koştu sonra düştü Derken büyüdü Ardından sevdi Emek verdi Ve diledi Olsun dedi ne olursa olsun o olsun dedi Onu görmedi Gördüm dedi de görmedi Aslında ne kadar kördü Derken bir ateş oldu Kendini çok büyük gördü Ama bilemedi ışte Onunda sonu küldü Kendini bir şey sandı Hiçbir sey değilken çok şey Kuş olmak istedi Uçuyum uçuyum dedi Yaşadığım coğrafyadan Başka coğrafyalara Sonra afalladı. Kaçmak, kurtulmak değildi Üzerine bir ölüm korkusu sindi Onuda unuttu neleri unutmadı ki Aşık oldu Navigasyonunu onda buldu Çocukları felan oldu Onları okuttu Sırayla masadan ayrılışlarını izledi Yavaş yavaş anladı Şimdi hayat başa sardı Derken emekli felan oldu Ikı başına kaldı Dünya bu kadar dedi Tam rahata erdi Unuttuğu ölümünde zamanı geldi Şimdi göç vakti Derken bir başına kaldı Dünyaya ağlayarak geldi Ağlattı ve gitti...
All Rights Reserved
#36
kelam
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Aşk-ı Cefam  (Umudu Astım)
  • Kırık Kalem
  • SEÇME ŞİİRLER
  • Garip'sendim
  • ŞİİRLERİN KIYISINDA
  • Şiir Bir İntihar [ŞİİRLERİM]
  • AŞK SEVDA 💘 da GİZLİDİR!
  • Gül-Ce-Şiirleri
  • Bir Kadın ve Bir Fahişeye Mektuplar

Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines