without you - Stella Dudumi - Wattpad

Story cover for without you by StellaDudumi

without you

Reads 299
Votes 9
Parts 6

Reads 299
Votes 9
Parts 6

έρωτας αγάπη θυμός παθος πόθος ρομαντικη σεξ φιλη ψέματα

Μ. Αφησε με ησυχη επιτελους. Καταλαβε το δεν σου ανηκω. 
Αρχισα να φωναζω και τωρα πια τα δακρια εκαναν την εμφανιση τους.
"Ο μωρο μου εισαι ηδη δικη και θα στο αποδειξω" ειπε και με φιλησε εντονα ριχνοντας με στο κρεβατι. Οχι ξανα δεν αντεχω αλλοο.,.




Η Μελίνα ειναι ενα κορίτσι πρώτης λυκείου που ζει με μια κανονική οικογενεια στην Αθήνα. Ειναι μια καλη μαθήτρια και μια πολυ όμορφη κοπελα. Ειναι αδυνατη με λευκο δερμα. Εχει μελι ματια,σαρκώδη χείλια και εχει κανει τα μαλλια της ομπρε. Η ζωη της δεν ειναι κατι το εξαιρετικό καθως το μονο που κάνει καθημερινά ειναι σχολειο-σπιτι-φροντιστήριο. 
Τι θα γινει ομως οταν βρεθει στην πορτα της ο χειροτερος της εφιαλτης;;;



Do not copy please...All Rights Reserved

έρωτας αγάπη θυμός παθος πόθος ρομαντικη σεξ φιλη ψέματα

Table of contents

6 parts

Sign up to add without you to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

Αναμέτρηση με το ηλιοβασίλεμα by user92907

Στη στάση ενός λεωφορείου - εκεί όπου οι άνθρωποι συνηθίζουν να περιμένουν μόνο διαδρομές - δύο γυναίκες συνάντησαν κατά λάθος το πεπρωμένο τους. Η μία κουβαλούσε ακόμη στο βλέμμα της το βάρος ενός τέλους∙ μια αγάπη που ξεχύθηκε από τα χέρια της πριν προλάβει να τη σώσει. Η άλλη ζούσε με τη βεβαιότητα πως η ζωή της ήταν ήδη χαραγμένη σε ευθείες γραμμές, χωρίς περιθώρια για ανατροπές. Καμία τους δεν έψαχνε κάτι περισσότερο από μια μικρή παύση. Κι όμως... η μοίρα είχε βάλει στο ίδιο πεζοδρόμιο δύο καρδιές που έτρεμαν από διαφορετικούς φόβους, μα χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό. Η συγκατοίκηση ήρθε σαν αυθόρμητη λύση, σχεδόν αστεία στην αρχή. Δύο ξένες, κάτω από την ίδια στέγη, να μοιράζονται πρωινά που μύριζαν καφέ και νύχτες που έμοιαζαν πιο ζεστές από όσο θα έπρεπε. Κάθε μέρα που περνούσε, η σιωπή ανάμεσά τους γέμιζε με κάτι απαλό, επικίνδυνο και άγνωστο. Ένα άγγιγμα που διαρκούσε λίγο παραπάνω. Ένα βλέμμα που έφευγε πιο αργά. Μια ανάσα που πλησίαζε τόσο κοντά, που άναβε σπίθες εκεί όπου δεν υπήρχε καμία πρόθεση να γεννηθούν.

The Vow by Kihli12

«Και ποια είναι η πρότασή σου;» «Συνεργασία Βολκόβ. Μια συνεργασία που δεν θα σπάσει εύκολα, θα είναι από τους δεσμούς που είναι ιεροί και δεν τους καταπατάς.» Ο Αρσένι τον κοίταξε περιμένοντας να συνεχίσει. «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σου.» *** Ο Μαξιμιλιάν Ιωάννου έχει βαριά κληρονομιά να συνεχίσει στα χνάρια του πατέρα του και να αναλάβει τα ηνία της πιο διαβόητης μαφίας στη Ρωσία. Το να παντρευτεί μια πριγκίπισσα της μαφίας για να φτάσει πιο κοντά στον στόχο του είναι ένα αναγκαίο κακό που δεν τον αφορά. Όμως η Ελισαβέτα Βολκόβα δεν είναι η υπάκουη και πειθαρχημένη σύζυγος που φανταζόταν...

A SEX ORDER FROM TEMU by paolafotia

SEX ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΤΕΜU

~Ιμπρέτι~ Αλεκατρίδες V by 183798

Η πέμπτη ιστορία που θα ολοκληρώσει τον κύκλο των Αλεκατρίδων με την Αριάδνη, το τελευταίο παιδί της οικογένειας Δρακάκη.

Λάβμπερτνς by wherearethefigs

Ο Χάρης και η Μαργαρίτα ήταν συμμαθητές στο γυμνάσιο. Τι γίνεται, όμως, όταν 6 χρόνια μετά μία τυχαία σειρά γεγονότων τους φέρνει πιο κοντά από ποτέ;

Όταν ο Μήτσος ερωτεύτηκε by paolafotia

"Σιγά μην ερωτεύτηκα το μικρό ρε"

Βαρέα και ανθυγιεινά by margaritapoly

Αυτός έχει μεγαλώσει στα σαλόνια αλλά του αρέσει να "παίζει" στις οικοδομές... Αυτή κουράστηκε πολύ να βρει τη δουλειά των ονείρων της και να αποδείξει ότι την αξίζει, δε θα αφήσει κανέναν να την φτάσει στα άκρα... Η συνάντηση τους θα φέρει σεισμό πολλών ρίχτερ και θα ταράξει τα θεμέλια τους επικίνδυνα... © 2016 - DON'T COPY THE STORY. ✔

Σαν καλοκαίρι by Kihli12

''Θα σου μάθω εγώ.'' μου είπε και έσμιξα τα φρύδια μου. ''Τι πράγμα;''τον ρώτησα με απορία. ''Να φιλάς ρε Μητσάκο.''μου είπε σαν να ήταν αυτονόητο και κόντεψα να πνιγώ με το ίδιο μου το σάλιο. Ο Ανδρέας και η Δήμητρα ήταν κολλητοί από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους. Τι θα γίνει όταν αναπτυχθούν διαφορετικά αισθήματα και είναι μονόπλευρα; Με φόντο το πανέμορφο νησί της Χίου, δύο παιδιά μεγαλώνουν, ωριμάζουν και ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και τον έρωτα.

ΣΩΘΗΚΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ; by Ang1ee

Δυο άτομα Δυο καρδιές Γνωρίστηκαν τυχαία Ανήκαν ο ένας στον άλλον από την αρχή το ένιωσαν Θα αντέξουν όμως; Κλέλια + Αλέξανδρος

The Perfect Match by Kihli12

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

You may also like

Slide 1 of 10

Αναμέτρηση με το ηλιοβασίλεμα cover

A SEX ORDER FROM TEMU cover

~Ιμπρέτι~ Αλεκατρίδες V cover

Λάβμπερτνς cover

Όταν ο Μήτσος ερωτεύτηκε cover

Βαρέα και ανθυγιεινά cover

Σαν καλοκαίρι cover

ΣΩΘΗΚΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ; cover

The Perfect Match cover

Αναμέτρηση με το ηλιοβασίλεμα

Στη στάση ενός λεωφορείου - εκεί όπου οι άνθρωποι συνηθίζουν να περιμένουν μόνο διαδρομές - δύο γυναίκες συνάντησαν κατά λάθος το πεπρωμένο τους. Η μία κουβαλούσε ακόμη στο βλέμμα της το βάρος ενός τέλους∙ μια αγάπη που ξεχύθηκε από τα χέρια της πριν προλάβει να τη σώσει. Η άλλη ζούσε με τη βεβαιότητα πως η ζωή της ήταν ήδη χαραγμένη σε ευθείες γραμμές, χωρίς περιθώρια για ανατροπές. Καμία τους δεν έψαχνε κάτι περισσότερο από μια μικρή παύση. Κι όμως... η μοίρα είχε βάλει στο ίδιο πεζοδρόμιο δύο καρδιές που έτρεμαν από διαφορετικούς φόβους, μα χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό. Η συγκατοίκηση ήρθε σαν αυθόρμητη λύση, σχεδόν αστεία στην αρχή. Δύο ξένες, κάτω από την ίδια στέγη, να μοιράζονται πρωινά που μύριζαν καφέ και νύχτες που έμοιαζαν πιο ζεστές από όσο θα έπρεπε. Κάθε μέρα που περνούσε, η σιωπή ανάμεσά τους γέμιζε με κάτι απαλό, επικίνδυνο και άγνωστο. Ένα άγγιγμα που διαρκούσε λίγο παραπάνω. Ένα βλέμμα που έφευγε πιο αργά. Μια ανάσα που πλησίαζε τόσο κοντά, που άναβε σπίθες εκεί όπου δεν υπήρχε καμία πρόθεση να γεννηθούν.