KARANLIK GECEDEKİ AŞK...

KARANLIK GECEDEKİ AŞK...

  • WpView
    Reads 219
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Nov 26, 2016
Yine yağmurlu bir akşamdı buse koşa koşa hastaneye annesinin yanına gidiyordu çok hastaydı busenin annesi babasını 5 yıl önce trafik kazasında kaybetmişdi anneside böbrek hastasıydı makineye bağlı yaşıyordu buse çok üzülüyordu annesi için ama buse çok dirayetli asil güzel bi kızdı hayat çok yormuştu onu önce babasını kaybetti derken şimdide annesi nasıl dayanabilirdiki bir acıya daha Bir gün boyunca annesinin yanında kalmıştı sabah eve bir kaç eşya almaya dönmüştü ve aniden hastaneden telefon geldi annesinin durumu ağırlaşmıştı koşarak hastaneye varmaya çalışıyordu tam hastane kapısına giricekken biriyle çarpışır ve eşyaları yere düşer ateş özür diler çarptı için buse ise hiç aldırış etmeden annesinin yanına gitmeye çalışır Ateş busenin ardından hayran hayran bakmaktan kendini alamaz ve bir an kendini toparlar Buse annesinin yanına varmıştır.Neyseki annesinin durumu normale dönmüş iyiymiş ani bir nöbet geçirmiş. Buse annesine sımsıkı sarılır ANNESİ BUSEYE ; Kızım canım benim iyiyim korkma der BUSE ; Annem her şeyim dünyadaki en değerli varlığım biricik annem der ve sarılarak ağlarlar O sırada içeri kontrol için DR. ATEŞ girer Ve buseyi içeride gören dr.ateş gözlerine inanamaz..
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines