KARANLIĞIN YALNIZLIGI

KARANLIĞIN YALNIZLIGI

  • WpView
    Reads 46
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Dec 19, 2016
sesimin ne kadar düzgün çıktıgını bilmiyorum ama titremişti . - Mellis ...dedim yine cevap vermedi . o çok özledigim sesini duyurmadı bana - yakışmıyor be güzelim sana böyle tembel gibi yatmak . hem ben dayanamıyorum senin ö yeşil gözlerini görmemeye ... derin bir nefes alıp devam etim - ömrüm gitme be benden kal beni bırakıp gitme .bilirsin ben dayanamam . bak herkez senin uaynmanı bekliyor dışr- sözümü tamamlamadan makinalardan sesler gelme başladı - doktor doktorrr . diye bagırdım hemen doktorlar ve hemşireler gelip beni dışarı cıkartılar . doktorlar hızlı hızlı yogun bakıma girip çıkıyorladı . kaç saattir doktorların cıkmasını bekliyorum bilmiyorum ama bi geceyi bekliyerek gecirdigimden eminim + buğra bey doktorun adımı seslenmesiyle ona döndüm ve - efendim . dedim buyurun odamda konuşalım biraz melis hanım hakkında bilgi vermem lazım . dedi - tabi deyip arkasından odasına girdim - durumu nasıl melisin cihan bey + bakın buğra bey size açık konuşacağım eşiniz kafa travması geçirdigi için bitkisel hayata girdi . ne zaman uyanır yada uyanır mı bilmiyorum . ama uyanması zor zaten şuan da da cihazlara bağlı nefes alıyor
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines