Sisli Liman

"Gidiyorsun."
"Gidiyorum."
"Döneceksin değil mi ?"
Duraksadı
"Döneceğim."
Gelmeyen birini beklemek... ne kadar acı.
Umut... ne kadar çaresiz.

Yürüyordum o kimsenin bilmediği sokakta.Kulaklarımdan içeri sızan şarkım ve gözyaşlarmla. Ağlıyordum hiç sevilmeyişime,çok sevişime. Gökyüzü anlamıştı beni. Islatıyordu o kimsenin bilmediği sokağı usul usul.
Ruhum ayrılmıştı sanki bedenimden. Öylesine yaşıyordum işte.
Kalbim...kalbim ritmini kaybetmişti onu istiyordu kalbim. Acı çekmek istiyordu.
Yalnızlık kan misali dolaşıyordu damarlarımda. Kaybetmiştim işte benim olmayan şeyi kaybetmiştim. Aslında ben kendimide onda bırakmıştım giderken.

Kim bilebilirdi minik kedinin kazandırdığı bu aşkın sonunun bu denli hüzünlü biteceğini. Olmadı işte minik kedi yetemedi oğlanın kocaman kalbine. Oraya sevgiyi yerleştiremedi. Onu bekliyordu kalbim herşeye rağmen. O sisli limanda.

Sisliydi O Liman Kimsenin Göremeyeceği Kadar Sisli...