Nuestro Destino

Nuestro Destino

  • WpView
    MGA BUMASA 45
  • WpVote
    Mga Boto 6
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Mon, Dec 12, 2016
Sé que hay alguien, alguien que encaja a la perfección conmigo. Sé que una parte de mi corazón pertenece a una persona especial. No sé quién es, ni si lo conoceré, pero solo sé que todos hemos nacido teniendo a nuestra media naranja. Algunos tienen la suerte de conocerse, otros simplemente sueñan. A veces soy esa clase de chica, con la duda de cómo será su destino. Mi nombre es Hera. Soy de esas que le gustaba pasar desapercibida. Vivía con miedo a equivocarme, miedo a callar, miedo a confiar, miedo a sus opiniones ... hasta que lo encontré. Iba al instituto, aquél era mi último año. Podía decidir cómo recordarlo. Como siempre lo había hecho o arriesgándome. Esa idea no me entusiasmaba mucho, en cambio a ellas si. Mis amigas eran muy distintas a mí, a pesar de ello no podría imaginar mi vida sin alguna de ellas. Solían hacerme reír, hacían que intentara, me ayudaban a levantarme. Ellas no me esperaban en la meta sino que corrían conmigo. A mi en cambio me gustaba la soledad, aunque tenerlas a mi lado era una gran suerte. Mi instituto era privado, llevábamos uniforme, y yo era la típica niña buena. No creí que pudiese cambiar pero desde aquél momento, mi sueño se hizo realidad.
All Rights Reserved
#518
casualidad
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • A Little bit of love (Finalizado)
  • El Intercambio
  • ✨💫🌟❤ML-<Quién Decide Es El amor>✨💫🌟❤
  • Las reglas son simples...
  • Un nuevo camino
  • Aferrandome a ti
  • GRIETAS DEL CORAZON
  • Hasta que me quieras
  • Furia Nocturna

Todo comenzó cuando cumplí ocho años, ese accidente que nunca podré olvidar dije un poco triste. No pasa nada, pasó hace mucho tiempo me decían todos a mi alrededor. Siempre sola, me encanta leer es mi aflicción para olvidar que estoy sola en una ciudad de papel con gente de papel, con la única compañía de mi amado abuelo. Soy solo un chico que tiene mucha suerte en su vida que es genial en los deportes y enamora a cualquier chica. Siempre e tenido la vida demasiado fácil para mi propia salud. Estoy solo y solo siempre me vi, para ser genial tuve que poner mucho empeño, ser frío y mala persona con todos para y poder ocultar que nadie aparte de mi familia me ha amado. Tengo miedo de que alguien descubra porque ya no tengo la facultad de amar a nadie ni siquiera pongo el mínimo empeño en tratar de querer a alguien. Siempre he creído que si solo quiero a mi familia nada puede lastimarme. Derechos de autor reservados, Cero plagio de esta historia, ningún tipo de adaptación.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman