Sıfırdan

Ozan demir tellerden bir bacağını atmıştı ve diğer tarafa geçmek üzereydi. Duvarın altına geldiğimde seslendim.

"Kuzen beni almayacak mısınız?" Hiç durmaya niyeti yok gibiydi.
"Başaramayız kuzen seni buraya çekene kadar yakalanırız."
"Nasıl yani beni bırakıyor musunuz?"
"Vallahi koşmaya başlasan iyi edersin" dedi ve demirdeki küçük aralıktan diğer tarafa geçti.
Çağatay'la göz göze geldiğimizde dizlerinin üzerine çöktü ve elini aşağıya bana doğru uzattı.

"Tek bir deneme şansımız olacak. Başarmak zorundayız."