düş

Her gün acı ve rüyalarımın sonunda yoksun bır isyan saklı öfkem de yine yatıyorum .Mutsuz bır günün eşiğine yine gidiyorum eşsiz diyarlara . uyudum . daldım.sonunda.Her gün aynı duş karım sevgi öleli 2 sene oldu hala aynı korku oldu ama rüyalarım kabusa döndü .Her gün beni kurtar,bır arkadaşı var kader diye ona bır söz vermiş o ölünce eğer ondan önce ölürse dawnn sendromlu oğluna bakacaksın bakmamış çünkü benim karım hastalık tan nefret eder .Ama söz vermiş .sözünü tutmadan ölünce bana olan oldu ya Rabbim beni kurtar .diye her defasında dua ediyorum yaşadığıma şükr ediyorum. Ki saat gece 2.50 suları olum gerçeğime kadar
... (devamı istekledir)