MELODİ

Yaşamı , içinde siyah barındıran bir gökkuşağı gibiydi. Rengini bir söğüt ağacından , minik bir sevgiden alan , soğukluğuyla her geçen zaman kararmaya başlayan bir gökkuşağı...

Başak...

Karanlık ve soğuk bir odaya benziyordu hayatı. Ne çok aydınlık ne çok sıcak. İçini yakıp kavuracak bir yaşam istiyordu sadece.

Ukala , zengin , bencil bir playboy ? Hayır asla ! Ya da belki. Ne önemi var ? Gökkuşağını renklendirmek istiyordu sadece... Ya da tanımak istiyordu.

Yağız...

Tüm mevsimleri içinde yaşıyordu. Yazı uzaklarda , kışı kalbinde yaşıyordu. Esip gürleyen fırtınalar kopuyordu kalbinde ama karışmak istiyordu eşsiz gökkuşağına. Siyahlara bürünmesine izin vermek istemiyordu.

O sıcaklığın esiri olmak iserken , soğukluğun kölesi olarak bulmuştu kendini.

Kış ve Yaz çok uyumlu bir melodiydi....