KARANLIK DOKUNUŞ

Saatlerdir hareketsiz bir şekilde dağ evinden uzaklara bakıyordu.
Mahşeri, Mahşer yapan iyilik duyğusu uzun zaman önce, düştüğü gibi eriyen kar tanesi misali yok olup gitmişti.
Her şeyin sorumlusu kehribahar rengi gözlermiydi yoksa aşk mı?
Kalbi her nekadar onu gördüğünde gereğinden fazla hızlansada, sevdiklerine verdiği hasar gözlerinin önüne gelince büyük bir hızla da duruyordu.
Uzun zamandır ne kendini tanıyabiliyordu nede o'nu.
Şu hayatta bildiği tek bir şey vardı.
Artık ne o karanlıktı, ne de ben aydınlık.