Zaczekaj.

Zaczekaj. Nie odchodź, nie przewijaj dalej. Zadaj sobie choć tej jeden mały trud i posłuchaj, co chcę Ci powiedzieć.
Wyobraź sobie, że widzisz Coś Złego. Może jest Ci przykro, może przejdziesz obojętnie, bo przecież, cokolwiek to było, zrobili to Oni.
Znacznie łatwiej jest wyobrażać sobie spiskowców, ludzi w jakimś zadymionym pokoiku, obłąkanych i cynicznych od przywilejów i władzy, konspirujących nad kieliszkami brandy. Tego obrazu trzeba się trzymać, bo o wiele łatwiej jest winić Ich. Ponura i przygnębiająca byłaby myśl, że Oni to tak naprawdę My.
Jeżeli to Oni, nie można nikogo obwiniać. Ale jeśli to My, kim Ja będę? W końcu jestem jednym z Nas.
Z całą pewnością nigdy nie uważałam się za nikogo z Nich. Zawsze należę do Nas.
To Oni robią wszystko, co złe.

A jeżeli Oni to zwyczajni ludzie, którzy szczotkują psa, opowiadają dzieciom bajki na dobranoc, a potem wychodzą z domu i robią coś strasznego innym zwyczajnym ludziom? Jeżeli jesteś jednym z Nas, jednocześnie będąc jednym z nich?

Zaczekaj. Zastanów się.