Tears in Rain (One Shot)
- Reads 30
- Votes 0
- Parts 5
Ongoing
Last published Fri, Dec 2, 2016
Kinamuhian na ni Raylei Remolino ang ulan. Palagi kasing umuulan kapag malungkot siya. Tila sumasabay ang kanyang luha sa agos ng ulan. Pero makuha niya pa kayang kamuhian ang ulan, kung ito ang mgadadala sa magandang surprisa ng kanyang buhay?
All Rights Reserved
#579
rain
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Comes through Raindrops
Bakit kaya umuulan? Dahil ba nabibigatan na ang mga ulap kaya wala na silang ibang magawa kundi bumigay? Para kay Mikay, hindi siya pwedeng bumigay. Sa murang edad ay kinagisnan ang buhay na walang Ina. Ngunit responsable. Sa pamilya? Bilang anak? Bilang kapatid? Kaibigan? Responsable sa lahat. Pero hindi sa sariling nararamdaman. Nagawa niyang panindigan ang lahat ngunit hindi sa taong mahal niya. Ang makasama si Reuel mula una hanggan huli ay isang milagro. Bihira ang mga lalaking nanatili sa tabi ng kanilang minamahal kahit walang kasiguraduhan. Pero dahil sa isang walang kwentang desisyon, magbabago ang lahat. Sa huli, pagsisising hindi pinanindigan ang sariling nararamdaman ang nanaig.Complete
After The Rain (completed)
-COMPLETED- Tuwing may nangyayaring hindi maganda sa buhay ni Blythe ay palaging umuulan. Katulad na lang noong... Nasira ang paborito niyang laruan noong 6 siya. No'ng namatay ang first pet niya noong 7 siya. No'ng iniwan sila ng Papa niya noong 9 siya. No'ng nalaman nilang may Down-Syndrome ang kapatid niya noong 13 siya. No'ng nag-confess siya ng feelings sa lalaking gusto niya at na-reject siya noong 15 siya. No'ng na-stop siya sa pag-aaral noong college siya dahil kulang na sila sa pera noong 18 siya. So you see, walang magandang nangyayari sa kaniya tuwing umuulan. Kaya habang bumubuhos ang malakas na ulan nang aksidenteng nabangga siya ni Travis at tumilapon ang cake na ide-deliver niya sana sa nag-order no'n, inisip niya na meron na namang hindi magandang mangyayari sa kaniya. When in fact ito na pala ang pinakamagandang bagay na puwedeng mangyari sa buhay niya. Kung hahayaan niya lang sana ito. -Complete![Under The Rain [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/54320336-256-k156481.jpg)
Under The Rain [COMPLETED]
Samantha Colline De Jesus is a typical type of girl. Mayroon siyang mapagmahal na kuya, mabait na best friend, at masayang pamumuhay. Pero, paano niya kaya maibabalik iyon kung agad itong masisira nang dahil lang sa isang halik na ibinigay ng isang lalaking nakasalubong lang niya habang umuulan? Isang halik na magbubunyag ng mga sikretong hindi niya inaasahang mayroon pala. Isang halik na magpapaalala sa kan'ya ng lahat... Sa ilalim ng ulan.Complete
The Kiss Next Door (Unang Pinto)
"Maybe the kiss was a mistake to you. But it felt right to me," he says with eyes piercing right through me. ~~***~~ Si Rain Isobelle Martin ay isang Architecture student na matagal nang may crush sa boy-next-door blockmate niyang si Raphael Villareal. After getting drunk from her best friend's birthday party, Rain finds herself caught in a silly dare. The dare involves kissing the person that opens the door next to her best friend's unit, given that the person is single. Truth be told, the person who opened the door is Raphael. No, not her crush Raphael, but the hot-and-dashing-Engineering-guy Raphael, who keeps pestering-slash-flirting with her after that kiss. Pangalan nga lang ba ang makapagpapalito kay Rain? O baka pati feelings niya ay malito? Language: Tagalog-English Genre: Young Adult, RomcomComplete
LOVE, AIKEN
Kung para sa iba ay bagyo ang dala ng ulan, para sa akin ito ay kapayapaan. Ngunit bukod sa kapayapaan dala rin nito ang isang bagay na kailan man, ay hindi ko inasahan. Misan sa buhay makakahanap ka ng taong babago sa pananaw mo. Taong dumadating hindi mo inaasahang pagkakataon. Taong magiging inspirasyon mo sa isang bagay. Tanong guguluhin ang iyong isip at damdamin. At kahit pa pilit mong takasan iyong nararamdaman mo sa t'wing kasama mo siya o sa t'wing nagkakatitigan kayo, ay hindi mo maikakaila ang katotohanang nahuhulog kana. Gaya ko. At sa mga pagkakataong iyon inisip ko na walang magagawa ang damdamin upang baguhin ang pananaw ko bilang isang manunulat... ...o meron?Complete
Midnight Promise (One Shot)
"Paano kung sa maraming taon na lumipas ay hindi ka parin maka-move on sa lalaking pinaka mamahal mo. Sa lalaking una at inaakala mong huling pagibig. Ngunit sa loob ng isang araw ay nakatakas ka sa iyong realidad. Isang araw ng puno ng bagong karanasan. Sa isang araw. Sa loob ng isang araw na iyon nakita at nakilala ang isang tao, tao na muling napatibok ang matagal ng natutulog mong puso. Posible nga bang magmahal ng isang tao sa loob lamang ng isang araw?"Complete
The Playboy's Wife [CACAI1981 XCLUSIVE)
(for mature readers only! 18+) "Let's get married" ang biglang suhestiyon ni Deven. Nanlaki ang mga mata ni Rain, di siya makapaniwala sa sinabi ng kaharap. "What are you talking about?" ang takang tanong ni Rain. "It's a win-win situation for us, just think, it will be easier and saves us from the inconvenience, na magsampa pa tayo ng kaso sa isa't isa, for the child custody. Mukha namang wala sa ating dalawa ang gustong mag give up sa baby" ang paliwanag ni Deven. Hindi sumagot si Rain, maging asawa niya? Ni Deven O' Shea? Ang kilalang playboy? Hindi niya yata kayang makasama sa iisang bahay ang taong kinamumuhian niya, dahil sa pang-iiwan nito sa kanyang bunsong kapatid. O dahil ba sa hindi niya kaya ang kakaibang karisma na hatid ng lalaking ito sa kanya? Rain thought. Deven saw the doubts in her eyes, he wrapped his arms across his chest, leaned at the backrest of his chair, and smirked at her. "You don't have to worry Miss Rain Pluma, you're not my type, your virtue will be intact, because I will never ever fall for you" ang mariing sabi ni Deven. Dahil sa isang aksidente ay namatay ang buntis na kapatid ni Rain Pluma. Pero nagawang sagipin ang baby na nasa sinapupunan nito. Inangkin ni Rain ang bata at itinuring na tunay na anak. Ngunit anong gagawin niya, kung isang araw, ay biglang dumating ang ama ng bata, ang kilalang playboy na si Deven O' Shea, at kinukuha sa kanya ang baby? Tatanggapin ba niya ang alok nitong kasal, para huwag lang mawala sa kanya ang anak? Pero papaano kung kagaya ng kapatid, ay mahulog din ang kanyang loob sa lalaking, ginagawang parang damit lang ang babae kung magpalit, pipigilan ba niya ang sarili? O hahayaan niyang masaktan din siya, kagaya ng ibang babae mahalin lang si Deven. Si Deven, na hindi pa rin makawala sa mga ala-ala ng namatay na asawa. Completed October 25, 2019Complete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines