ASKER KIZLAR

'Koğuş kalk'

Komutanın sesini duyan kızlar yavaş yavaş doğruldular. Saat henüz 5,30 du ve koğuşta ki kırk kızın hiç biri hayatında bu saatte uyanmamışlardı.

Berran komutan bu uyuşuk kızlarla çatık olan kaşlarını daha çok çattı. Kızları askere almak kimin başının altından çıkmıştı bilmiyordu ama alaydaki tek kadın komutan o olduğu için kızları onun sorumluluğuna vermişlerdi. 365 gün bu kızlarla ilgilenecekti ve hemcinslerinden nefret eden bu kadın için bu görev işkenceydi.

'Bayanlar sizin keyfinizi bekleyemem. Sıraya girin... Hemen!'

Koğuşta ki bütün kızlar duydukları bu sert sesten ürkmüşlerdi. Herkes yatağından bir anda kalkıp ranzanın önünde hazır-ola geçmişlerdi.

Berran komutan kızların bu ürkmüş halini görünce yanakları hafif tebessüm halini aldı. Dışarıdan bakan biri bunu zor fark edebilirdi. Fikrini değiştirdi. Kızlara askerlik yaptırmak güzel olacaktı. Bu 12 ay kendisine değil kızlara işkence olacaktı.