KURTARİCİ

-Belamısın sen ya?
Bana doğru yaklaştı aramızdaki mesafe kapanmıştı azıcık daha yaklaşırsa öpüşücektik o derece.
Derin bir nefes alıp verdi. Nefesi yüzüme çarptı ve açıkcası bir hoş hissettim kendimi hele o erkeksi kokusu artık zihnime kazınmıştı.
Ağır bir şekilde ve insanı kışkırtıcak bir ses tonuyla
-Evet bebeyim belanın ta kendisiyim Belalı Aras dedi ve benden uzaklaşmaya başladı.
-Bunu unutma beladan tehlikeden mümkünce uzak durucaksın.
-Durmazsam?
-Belan olurum güzelim dedi ve göz kırpıp arkasını dönüp kantin çıkışına doğru yürüdü.
Bu neydi anlamış değildim tek anladığım bu çocuk benim kurtarıcım olabilirdi......