yolcu
  • WpView
    Reads 6
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Nov 21, 2016
WpInfo
Non-Fiction
sabahın erken saatinde kahvaltı yapmadan nasıl dışarı fırlamış sa sanya bir an önce yetişmesi gereken; final sınavına yetişmesi lazım lakin- sınav hem zor hemde bir kış ortasında koşar adımlarla otobüse yetişmek için harıl harıl koşmakta garibim az evvel kaçırdığı otobüste sınıf arkadaşı roza onunla karşılaşır lakin rozanin dikkatini çekmiştir. soğukta donan elleri hemen onunda ücretini uzatır şoföre buyrun kaptan burdan alır mısınız der lakin sapık kaptan hemen huysuzlanir tabiki hanım efendi alır kızın bembeyaz yüzüne dalarcasina o günü unutmak kolay mı sanya için mahcup düşmüştür arkadaşı için hem ücretini veren bide pis şoförün roza bakışını asla unutmaz ama unutulmamalı ki hala öyle insanlar var.....sanyaaaaaaa Ne kadar zaman oldu o günlerin hatırına vede zamanın bekçisi olmak Anlamlastirir o eskiyi kotu yada iyi bir izi vardır tıpkı ayın geceye biraktigi görünümüyle Oysa buydu geçmişin geleceğe taşıdığı ufak görünümlü tebessümler Ardı gelmeyen koca yürekli dostların hala hatırına yaşamak yada yaşatmak Birgun koca yürekli bakışlarla rast gelirlerdi oysa o kışın bıraktığı ize rağmen Kim bilir denizin kıyısında ikiside öylecesine dolaşırken bir iz bırakırlar diye sarılır lar ki "martılar dansa kıyı selama durur usulca " Budur bir okul sonrası kime göre yada hiç görmek istemezsin bazı arkadaşları
All Rights Reserved
#184
merhaba
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines