Appolline

Artık bitti,

"bu kıyamet olmalı, değil mi Agnes? Güneş ölmedi ama her şey yerle bir oldu, ama ölmedi güneş, hâlâ ayakta o. Biliyormusun? bende büyüyünce Güneş olacağım Agnes! Her zaman ayakta olacağım! Ben hep parlayacağım! O evimizi yok eden alçaklara inat hep parlayacağım! Ben, ben güneş olacağım."

"Appolline, hep çocuk olacaksın değil mi. Bana söz verirmisin? hep çocuk kalacağına dair? söz verirmisin yalnız kalsan bile saklanacağına dair? bir aptallık yapma ve koş! şu dağı görüyormusun? işte oraya doğru koş! diğerleriyle birlikte saklanın tamam mı!"

"Ama, Agnes ya sen? hem ben güneşim unuttun mu!"

"Beni boş ver aptal güneş! Unutma ki senden daha parlak güneşlerde var! Çok ama çok uzaklarda!"