Bir umut kaldı içimde

Başımı trenin camına koydum dışarıyı izliyordum. Gözyaşlarım istemesemde kendi kendine yüzümde iz çizerek akıyordu tren görevlisi bağırıyordu son istasyondayız diye bende bavulumu aldım elime ve trenin uzun koridorunda yürüyordum trenden indim fazla ışık yüzünden gözlerimi kırpıştırdım.

Etrafıma bir göz gezdirdim inenlerin hepsinin akrabaları vardı sarıliyorlardı özlem gideriyolardı ama bense nereye gideceğimi ne yapacağımı bile bilmiyodum. Sonra tren hareket etmeye başladı tren rüzgarını savurarak gidiyodu bense öylece bakıyodum arkasından.